Matka Ziemia, Ojciec Słońce
Niech obdarzy, niech obrodzi
Nasze słonko młode
Niech nam trudy wynagrodzi
Nasze słonko drogie
Niech się rodzi pośród śniegów
Młode słonko nasze
Niech rozporszy zimy mroki
Wiosnę nam ogłosi
Niech nam zawżdy błyszczy w niebie
Wieczne nasze słonko
Byśmy mogli Iść przed siebie
W życia wieczne koło
Niech nam świeci nad polami
Jak świeciło drzewiej ojcom
By obrodziły plonami
W żyto, owies, proso
Niech nam będzie szczodrym ojcem
Tak, jak szczodrzy są bogowie
Sławić będziem je w obrzędzie
W myśli, czynie oraz mowie
A gdy przyjdzie jego starość
I opadnie za horyzont
My je uczcim paląc ognie
I kładąc szczodrą ofiarę
A gdy przyjdzie jego młodość
I powróci w pełni siły
Serca nam wypełni radość
Po straszliwych nocach zimy
A gdy przyjdzie jego pełnia
Każden dniami będzie rady
Bo kołowrót nie zamiera
Uczyły nas o tem dziady
"Oto wielkiemu dadźbogowi ofiarujemy nienapoczęty chleb, lejemy w ogień miód I składamy ofiarę z plonów tej ziemi. Prosimy go I wszystkich dobrych, wielkich bogów o zdrowie, rozmnożenie rodziny, przybytek chleba, o zgodę w rodzinie I zdrowie. Aby wysłuchali nasze modlitwy I przybytek, o który prosimy, dali nam dobrzy bogowie."
"O mokoszy, wielka dobra matko! Jak teraz oto słońce świeci, jak miesiąc wschodzi, podobnie pomnożeniem rodziny, przybytkiem chleba, wszelkim przybytkiem, matko wielka I dobra, uciesz nas. Pozwól nam żyć, śpiewając jak jaskółka, życie ciągnąc jak jedwab, igrając jak gaj, radując się jak góry."
Niech nam ziemia płodną będzie
Niech nas nosi poprzez wieki
Nam jej chwałę głosić wszędzie
Gdzie zawiodą losów rzeki
Niech nam będzie dobrą matką
Niech wychowa nasze dzieci
A kto matki swej się wyprze
Niech zginie w dziejów zamieci
A kto w rodzie ten I z rodem
Sam przez czas bieżyć nie będzie
Dla gromady I w gromadzie
Taki dola los nam przędzie
Niech obdarzy, niech obrodzi
Nasza ziemia płodna
Niech wyżywi nasze dziatki
Niech nas dumnych przez czas nosi
Madre Tierra, Padre Sol
Que otorgue, que otorgue
Nuestro pequeño bebé
Vamos a recompensar las dificultades
Nuestro amor caro
Que nazca entre las nieves
Nuestro joven amor
Que esparza los inviernos la oscuridad
La primavera nos anunciará
Vamos a brillar en el cielo
Eterno nuestro amor
Así podemos seguir adelante
En la vida del círculo eterno
Vamos a brillar sobre los campos
Cómo el árbol brillaba a los padres
Para producir la cosecha
En centeno, avena, mijo
Seamos un padre generoso
Qué generosos son los dioses
Serán enrollados en el rito
En el pensamiento, el hecho y el habla
Y cuando llega su vejez
Y caerá más allá del horizonte
Los honramos quemando fuego
Y haciendo un generoso sacrificio
Y cuando llegue su juventud
Y él volverá con toda su fuerza
Los corazones se llenarán de alegría
Después de las terribles noches de invierno
Y cuando llegue su plenitud
Todos los días habrá consejos
Debido a que el torniquete no se congela
Nos enseñaron sobre este abuelo
He aquí, ofrecemos pan inmejorable para el gran día, echamos miel en el fuego y ofrecemos la cosecha de la tierra. Le pedimos a él y a todos los buenos y grandes dioses la salud, la multiplicación de la familia, el santuario del pan, la aprobación en la familia y la salud. Para escuchar nuestras oraciones y el tabernáculo que pedimos, los buenos dioses nos dieron
¡Oh mokoszy, gran buena madre! Como el sol brilla ahora, como el mes se levanta, como la familia se multiplica, y el tabernáculo de pan, todo tabernáculo, gran madre y buena, nos agradan. Vivamos, cantando como una golondrina, la vida tirando como seda, jugando como una arboleda, regocijándonos como montañas
Dejemos que la tierra fértil sea
Que nos lleve a través de los siglos
Para proclamar su gloria en todas partes
Donde el destino del río fallará
Seamos una buena madre
Que crie a nuestros hijos
Y quien niegue a su madre
Que muera en la historia de la ventisca
¿Y quién en el nativo es yo con un nativo
Por el tiempo solo no se ejecutará
Para el clúster I en el clúster
Tal destino nos ha hecho girar
Que otorgue, que otorgue
Nuestra tierra fértil
Deja que alimente a nuestros hijos
Vamos orgullosos por el tiempo lleva