395px

Nuestra Vida

Su Ta Gar

Gure Bizitza

Goxoren furgoneta zaharrean
bizitza joan zaigu nahi gabe.
Abiadura handiz, orduak
urte bihurtuz,
gorputzak ustelduz.

Neuronak galtzen goaz
egunero.
Ilea jausten doa etengabe.
Gure bizitza ez da amaituko,
ez dugu lotsarik.

Lagunak bihotzean eramanez
bidea errazago egiten da,
urruti gaudenean, amatxoren
janariaz
gehiago oroituz.

Goxoren puskar batek esnatu
nau.
Ze usain hain ustel ta ezaguna.
Atzo gauean, zazpi
pertsonentzat
Basilean jotzen.

Gauza batzuk
txarto egin ditugun arren,
beste batzuk hobeto,
pertsona denak bezala.

Jarraitzaile bat
gelditzen den bitartean,
atseginez ez dut aldatuko
nire bizitza

Nuestra Vida

En la vieja furgoneta destartalada
la vida se nos va sin quererlo.
A toda velocidad, las horas
se convierten en años,
los cuerpos se desgastan.

Vamos perdiendo neuronas
día a día.
El corazón late sin descanso.
Nuestra vida no terminará,
no tenemos miedo.

Llevando amigos en el corazón
el camino se hace más fácil,
cuando estamos lejos, recordando
más la comida de mamá.

Un mal olor
me despertó de repente.
Qué olor tan desagradable y conocido.
Anoche, para siete
en Basilea bailando.

Aunque algunas cosas
las hayamos hecho mal,
otras las hemos hecho mejor,
como todos los demás.

Con un seguidor
que se queda quieto,
no cambiaré mi vida sin amor

Escrita por: