Corpo A Corpo
Stanco di vedere le parole che muoiono
Stanco di vedere che le cose non cambiano
Stanco di dover restare all'erta ancora
Respirare l'aria come lama alla gola.
Stanco di vedere le parole che muoiono
Stanco di vedere che le cose non cambiano
Stanco di dover restare all'erta ancora
Respirare l'aria come lama alla gola.
Andare a piedi fino a dove non senti dolore
Solo per capire se sai ancora camminare.
Il mondo è un corpo coperto di lividi,
I miei pensieri sempre più vividi.
Corpi sulla strada che si lasciano affittare,
Tavole anatomiche da saccheggiare.
Corpo perfetto, corpo immortale.
Il corpo è la frontiera che si può violare.
Santi burocrati sangue d'ipocriti
La vita spesso è una discarica di sogni
Che sembra un film dove tutto è deciso
Sotto ad un cielo d'un grigio infinito.
Andare a piedi fino a dove non senti dolore
Solo per capire se sai ancora camminare.
Sono le gambe piene di lividi,
Sono pensieri sempre più ruvidi.
Corpi di macerie da telegiornale,
Corpi diplomatici in diretta a conquistare.
Suona la marcia suonala ancora,
La morte veste bene quando scatta l'ora.
Cristi che piangono per troppo dolore,
L'angoscia di un pianeta che puoi sezionare.
Taglia la torta, tagliala ancora:
Chi è ricco resta vivo mentre il povero muore.
Corpi e macerie da conquistare
Per un corpo d'armata sotto le fanfare.
Corpo straziato, corpo a corpo,
Il corpo è l'innocenza che si può spezzare.
Santi burocrati sangue d'ipocriti
La vita spesso è una discarica di sogni
Che sembra un film dove tutto è deciso
Sotto ad un cielo di un grigio infinito.
Santi burocrati seme d'ipocriti
La vita è scritta sopra un cumulo di sogni
Come in un film dove tutto è deciso
Sotto ad un cielo di un grigio infinito.
Lichaam Aan Lichaam
Moeg van het zien van woorden die sterven
Moeg van het zien dat dingen niet veranderen
Moeg van het altijd op mijn hoede moeten zijn
Adem de lucht in als een mes aan mijn keel.
Moeg van het zien van woorden die sterven
Moeg van het zien dat dingen niet veranderen
Moeg van het altijd op mijn hoede moeten zijn
Adem de lucht in als een mes aan mijn keel.
Te voet gaan tot je geen pijn meer voelt
Slechts om te begrijpen of je nog kunt lopen.
De wereld is een lichaam bedekt met blauwe plekken,
Mijn gedachten steeds levendiger.
Lichamen op straat die te huur worden aangeboden,
Anatomische tafels om te plunderen.
Perfect lichaam, onsterfelijk lichaam.
Het lichaam is de grens die je kunt overschrijden.
Heilige bureaucraten, bloed van hypocrieten
Het leven is vaak een stortplaats van dromen
Die lijkt op een film waar alles al beslist is
Onder een hemel van eindeloos grijs.
Te voet gaan tot je geen pijn meer voelt
Slechts om te begrijpen of je nog kunt lopen.
Het zijn de benen vol blauwe plekken,
Het zijn gedachten die steeds ruwer worden.
Lichamen van puin uit het nieuws,
Diplomatieke lichamen die live veroveren.
De mars klinkt, speel het nogmaals,
De dood staat goed als het uur slaat.
Christussen die huilen om te veel pijn,
De angst van een planeet die je kunt dissecteren.
Snijd de taart, snijd het nogmaals:
Wie rijk is blijft leven terwijl de arme sterft.
Lichamen en puin om te veroveren
Voor een legermacht onder de fanfares.
Verwoest lichaam, lichaam aan lichaam,
Het lichaam is de onschuld die gebroken kan worden.
Heilige bureaucraten, bloed van hypocrieten
Het leven is vaak een stortplaats van dromen
Die lijkt op een film waar alles al beslist is
Onder een hemel van eindeloos grijs.
Heilige bureaucraten, zaad van hypocrieten
Het leven is geschreven bovenop een hoop dromen
Zoals in een film waar alles al beslist is
Onder een hemel van eindeloos grijs.
Escrita por: Massimiliano Casacci, Samuel Romano, Davide Dileo