Mis Depresiones
Culpable de mis depresiones
Culpable de mis depresiones
Señorita soledad, es un placer verla de nuevo
Siempre tiende a aparecer cuando se me cae el cielo
Cuando el aroma de las flores me recuerda el de su pelo
Hoy fui al panteon municipal, a apartarme un terreno
Es que a decir verdad, siento la muerte de cerca
Más cerca que el puntero que vende merca
Me iba a ajustar los tornillos, pero ya perdí las tuercas
Mis tristezas derramándose por mis cuencas
He llorado tanto que todas mis depresiones andan nadando en albercas
Andan nadando en albercas hija de puta
Hace un buen tiempo que dejé de surfear las nubes
Hace un buen tiempo que el tiempo lo detuve
Me queda atrapado en los tiempos de marzo
Donde suelo caminar sobre las brasas de descalzo
Me quedé esperando un diciembre triste
Triste como los poemas que nunca leíste
Aún los tengo aquí guardados
Como clavos enterrados
Las heridas ya no duelen, pero aún siguen sangrando
Si alguien ve la felicidad, díganle que la estoy buscando
Ahí afuera está lloviendo y la bomber no cubre nada
Con la sonrisa desgastada, el alma gangrenada
Enamorado de la persona equivocada
A veces volando alto, otras en picada
En ocasiones llorando, también riendo a carcajadas
Abrazando mis depresiones, meditando en la cascada
Donde están mis clonas me estoy poniendo nervioso
Acostumbrado en los ambientes peligrosos
Y por más que pego baño, me sigo viendo asqueroso
Si no hay sustancias, yo jamás asisto
Primero me empastillo y después existo
Yo no creo en el amor, puta, deja te desvisto
Mejor deja te desvisto
Sucia elegancia hijos de su puta madre!
Mijn Depressies
Schuldig aan mijn depressies
Schuldig aan mijn depressies
Mevrouw eenzaamheid, fijn u weer te zien
U verschijnt altijd als de hemel instort
Als de geur van de bloemen me herinnert aan uw haar
Vandaag ging ik naar de gemeentelijke begraafplaats, om een plek te reserveren
Want om eerlijk te zijn, voel ik de dood dichtbij
Dichterbij dan de dealer die spul verkoopt
Ik wilde mijn schroeven aandraaien, maar ik ben de moeren kwijt
Mijn verdriet stroomt over mijn ogen
Ik heb zoveel gehuild dat al mijn depressies in zwembaden zwemmen
Ze zwemmen in zwembaden, verdomde hoer
Het is al een tijd geleden dat ik op de wolken surfde
Het is al een tijd geleden dat ik de tijd stopte
Ik ben vast komen te zitten in de maanden van maart
Waar ik vaak op blote voeten over de kolen loop
Ik bleef wachten op een treurig december
Treurig zoals de gedichten die je nooit hebt gelezen
Ik heb ze hier nog steeds bewaard
Als nagels die zijn begraven
De wonden doen geen pijn meer, maar blijven nog steeds bloeden
Als iemand het geluk ziet, zeg het dan dat ik het zoek
Buiten regent het en de jas dekt niets
Met een versleten glimlach, de ziel verrot
Verliefd op de verkeerde persoon
Soms hoog in de lucht, soms in een duikvlucht
Soms huilend, ook lachend als een gek
Mijn depressies omarmend, mediterend bij de waterval
Waar mijn klonen zijn, word ik nerveus
Gewend aan gevaarlijke omgevingen
En hoe vaak ik ook douche, ik blijf er vies uitzien
Als er geen middelen zijn, kom ik nooit opdagen
Eerst maak ik mezelf stoned en dan besta ik
Ik geloof niet in de liefde, hoer, laat me je ontbloten
Laat me je beter ontbloten
Vuil elegantie, kinderen van hun verdomde moeder!