Yuudachi
その日午後から日暮れにかけて
sono hi gogo kara higure ni kakete
かるい夕立ちが通り過ぎた
karui yuudachi ga toori sugita
そして僕らは海の近く
soshite bokura wa umi no chikaku
群れた葉スファルと明日
mureta ha sufaru to ashita
つぶれた薄暗いが倉庫の影で
tsubureta usugurai ga souko no kage de
しばらく空を見上げて雨をしのりだ
shibaraku sora wo miagete ame wo shinori da
君が口ずさむ僕は聞いてる
kimi ga kuchizusamu boku wa kiiteru
聞きを忘れのないメロディー
kiki wo boi no nai merodii
消えてしまうくらい小さな声で
kiete shimau kurai chiisana koede
やげて解けてしまう
yagete tokirete shimau
かめにとないへ向かう道は
kame ni tonai he mukau michi wa
一人十代でつつれた
hitori juudai de tsutsureta
ふたりでどんなこと話したかは
futari de donna koto hanashi taka wa
おそらく君も覚えてないだの
osoraku kimi mo oboetenai da no
なじおて知らない人の悲しいニューストル
najiote shiranai hito no kanashii nyuu sutoru
誰かのつまらないバラとかながれた
dare ka no tsumaranai bara to kanagareta
君が口さむ僕の知らない歌
kimi ga kuchisamu boku no shiranai uta
たえりなくながれてく
taeri na kunagareteku
話しかけをとして言葉をさなずっと
hanashi kake o toshite kotoba o sana zutto
それは解けてしまう
sore wa tokirete shimau
君が口ずさむ僕は聞いてる
kimi ga kuchizusamu boku wa kiiteru
メロディーは覚えていない
merodii wa oboeteinai
ふしなてしまうの守るきえるもの
fushi na teshimauono mamoru kiieru mono
ほんの少しの誓い
hon no sukoshi no chikai
君が口ずさむ僕は聞いてる
kimi ga kuchizusamu boku wa kiiteru
聞きを忘れのないメロディー
kiki wo boi no nai merodii
消えてしまうくらい小さな声で
kiete shimau kurai chiisana koede
やげて解けてしまう
yagete tokirete shimau
Zomerbui
Die dag, van de middag tot de schemering
kwam er een lichte zomerbui voorbij
En wij waren dicht bij de zee
met de samengeklonterde bladeren en de morgen
In de schaduw van een vervallen, donkere opslagplaats
keken we een tijdje naar de lucht en schuilden voor de regen
Jij neuriet, en ik luister
naar een melodie die ik niet kan vergeten
met een stem zo klein dat hij bijna verdwijnt
en langzaam oplost
De weg naar de plek waar we naartoe gaan
is een eenzame tienerroute
Wat we samen bespraken, weet je vast niet meer
want jij herinnert het je waarschijnlijk ook niet
Het verdrietige nieuws van onbekenden
stroomt voorbij als een saaie rozenblaadje
Jij neuriet een lied dat ik niet ken
het stroomt eindeloos voort
terwijl je me aanspreekt met woorden die niet stoppen
en dat lost langzaam op
Jij neuriet, en ik luister
ik herinner me de melodie niet meer
wat ooit beschermd was, verdwijnt langzaam
slechts een kleine belofte
Jij neuriet, en ik luister
naar een melodie die ik niet kan vergeten
met een stem zo klein dat hij bijna verdwijnt
en langzaam oplost