Duele (part. Arcano Chill e Stephyy)
Salgo por la cuidad dispuesto a luchar
Por toda la igualdad
Porque un día mi madre dijo ¡no pares de soñar!
Pero no pensaba que
No iba a volverla a ver
La vida no tiene valor pa' ninguno
Que quiera soñar ya ves
Una lucha sin piedad
Mi madre se romperá
No llegaré a casa, no llegaré a casa hoy
Y duele cada vida perdida duele
Y en nuestro dolor ya se siente, que es tiempo de luchar
Y nuestra voz alzar, y nuestra voz alzar
En memoria de los que ya no están
Piden paz, dime ¿cómo se puede hablar de paz?
Cuando el pueblo oprimido está
Me pregunto si ¿volverá la felicidad?
O la corrupción se llevó lo poco que había
Yo no sé, solo sé que rabia con rabia más rabia da
Si quieren paz, ambas partes deben dialogar
Ponerse a pensar el futuro de Colombia
¿Qué le quedará?, ¿qué le quedará?
Y duele cada vida perdida duele
Y en nuestro dolor ya se siente, que es tiempo de luchar
Y nuestra voz alzar, y nuestra voz alzar
En memoria de los que ya no están
Lo vuelvo a intentar, quiero respirar
En cada paso pensar, solía ser tan feliz
Y ahora todo se ha vuelto gris
Pero no pensaba que
No iba a volverla a ver
La vida no tiene valor pa' ninguno
Que quiera soñar ya ves
Una lucha sin piedad
Mi madre se romperá
No llegaré a casa, no llegaré a casa hoy
Y duele cada vida perdida duele
Y en nuestro dolor ya se siente que es tiempo de luchar
Y duele cada vida perdida duele
Y en nuestro dolor ya se siente, que es tiempo de luchar
Y nuestra voz alzar, y nuestra voz alzar
En memoria de los
Que ya no están
Pijn (met Arcano Chill en Stephyy)
Ik ga de stad in, klaar om te vechten
Voor gelijkheid voor iedereen
Want op een dag zei mijn moeder: blijf dromen!
Maar ze dacht niet dat
Ze me nooit meer zou zien
Het leven is voor niemand wat waard
Die wil dromen, zie je dat
Een strijd zonder genade
Mijn moeder breekt
Ik kom niet thuis, ik kom vandaag niet thuis
En het doet pijn, elke verloren leven doet pijn
En in onze pijn voel je al, dat het tijd is om te vechten
En onze stem te laten horen, en onze stem te laten horen
Ter nagedachtenis van degenen die er niet meer zijn
Vraag om vrede, zeg me, hoe kun je over vrede spreken?
Als het onderdrukte volk lijdt
Ik vraag me af of het geluk ooit terugkomt?
Of de corruptie alles heeft meegenomen wat er was
Ik weet het niet, ik weet alleen dat woede, alleen maar meer woede brengt
Als ze vrede willen, moeten beide partijen in gesprek gaan
Aandacht besteden aan de toekomst van Colombia
Wat blijft er over?, wat blijft er over?
En het doet pijn, elke verloren leven doet pijn
En in onze pijn voel je al, dat het tijd is om te vechten
En onze stem te laten horen, en onze stem te laten horen
Ter nagedachtenis van degenen die er niet meer zijn
Ik probeer het opnieuw, ik wil ademhalen
Bij elke stap denken, ik was zo gelukkig
En nu is alles grijs geworden
Maar ze dacht niet dat
Ze me nooit meer zou zien
Het leven is voor niemand wat waard
Die wil dromen, zie je dat
Een strijd zonder genade
Mijn moeder breekt
Ik kom niet thuis, ik kom vandaag niet thuis
En het doet pijn, elke verloren leven doet pijn
En in onze pijn voel je al, dat het tijd is om te vechten
En het doet pijn, elke verloren leven doet pijn
En in onze pijn voel je al, dat het tijd is om te vechten
En onze stem te laten horen, en onze stem te laten horen
Ter nagedachtenis van degenen
Die er niet meer zijn