395px

Tot de Wortel

Susana Baca

Hasta La Raíz

Sigo cruzando ríos
Andando selvas, amando el Sol
Cada día sigo sacando espinas
De lo profundo del corazón
En la noche sigo encendiendo sueños
Para limpiar con el humo sagrado cada recuerdo

Cuando escriba tu nombre
En la arena blanca con fondo azul
Cuando mire el cielo en la forma cruel
De una nube gris, aparezcas tú
Y una tarde suba una alta loma
Mire el pasado, sabrás que no
Te he olvidado

Yo te llevo dentro, hasta la raíz
Y por más que crezca, vas a estar aquí
Aunque yo me oculte tras la montaña
Y encuentre un campo lleno de caña
No habrá manera, ni rayo de Luna
Que tú te vayas

Uoh-uh-oh-oh
Uoh-uh-oh-oh, oh-oh
Uoh-uh-oh-oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh

Pienso que cada instante sobrevivido al caminar
Y cada segundo de incertidumbre
Cada momento de no saber
Son la clave exacta de este tejido
Que ando cargando bajo la piel
Así te protejo, aquí sigues dentro

Yo te llevo dentro, hasta la raíz
Y por más que crezca, vas a estar aquí
Aunque yo me oculte tras la montaña
Y encuentre un campo lleno de caña
No habrá manera, ni rayo de Luna
Que tú te vayas, que tú te vayas

Yo te llevo dentro, hasta la raíz
Y por más que crezca, vas a estar aquí
Aunque yo me oculte tras la montaña
Y encuentre un campo lleno de caña
No habrá manera, ni rayo de Luna
Que tú te vayas, que tú te vayas

Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh
Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh

Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh-oh, oh-oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh-oh, oh-oh (oh-uh-oh)

Yo te llevo dentro, hasta la raíz
Y por más que crezca, vas a estar aquí
Aunque yo me oculte tras la montaña
Encuentre un campo lleno de caña
No habrá manera, ni rayo de Luna
Que tú te vayas

Tot de Wortel

Ik blijf rivieren oversteken
Door jungles lopen, de zon liefhebben
Elke dag blijf ik doornen verwijderen
Uit de diepte van mijn hart
's Nachts blijf ik dromen aansteken
Om met de heilige rook elke herinnering te reinigen

Wanneer ik jouw naam schrijf
In het witte zand met een blauwe achtergrond
Wanneer ik naar de lucht kijk in de wrede vorm
Van een grijze wolk, moet jij verschijnen
En op een middag klim ik een hoge heuvel op
Kijk ik naar het verleden, weet je dat ik je niet
Ben vergeten

Ik draag je binnenin, tot de wortel
En hoe meer ik groei, jij blijft hier
Ook al verstop ik me achter de berg
En vind ik een veld vol riet
Er zal geen manier zijn, geen maanstraal
Dat jij weggaat

Uoh-uh-oh-oh
Uoh-uh-oh-oh, oh-oh
Uoh-uh-oh-oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh

Ik denk dat elk moment dat ik overleef tijdens het lopen
En elke seconde van onzekerheid
Elk moment van niet weten
De exacte sleutel zijn van dit weefsel
Dat ik onder mijn huid draag
Zo bescherm ik je, hier blijf je binnenin

Ik draag je binnenin, tot de wortel
En hoe meer ik groei, jij blijft hier
Ook al verstop ik me achter de berg
En vind ik een veld vol riet
Er zal geen manier zijn, geen maanstraal
Dat jij weggaat, dat jij weggaat

Ik draag je binnenin, tot de wortel
En hoe meer ik groei, jij blijft hier
Ook al verstop ik me achter de berg
En vind ik een veld vol riet
Er zal geen manier zijn, geen maanstraal
Dat jij weggaat, dat jij weggaat

Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh
Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh
Oh-uh-oh-oh, oh-oh

Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh-oh, oh-oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh, uh-oh-oh, oh (oh-uh-oh)
Oh-uh-oh-oh, oh-oh (oh-uh-oh)

Ik draag je binnenin, tot de wortel
En hoe meer ik groei, jij blijft hier
Ook al verstop ik me achter de berg
Vind ik een veld vol riet
Er zal geen manier zijn, geen maanstraal
Dat jij weggaat.

Escrita por: Leonel García / Natalia Lafourcade