395px

Garcia Lorca in Compostela

Suso Vaamonde

Garcia Lorca En Compostela

Chove en Santiago
Meu doce amor,
Camelia branca do ar,
Brila entebrecida ó sol.

Auga peneirada
Por anxos de néboa,
Cae feito vidro
Sobre Compostela.

¡Ai como resoa
no tambor das pedras!

A enloitada lúa
E as orfas estrelas
Choran mainamente
Sobre Compostela.

¡Ai, como nos doe
o son da súa queixa!

¿Quen desfolla o pranto
das outas camelias?
¡Quen espalla bágoas
sobre Compostela!

¡Ai, que tenro orballo
soñou o poeta!

Garcia Lorca in Compostela

It rains in Santiago
My sweet love,
White camellia of the air,
Shining dimly in the sun.

Filtered water
By angels of fog,
Falls like glass
Over Compostela.

Oh, how it echoes
In the drum of the stones!

The crazed moon
And the orphaned stars
Weep softly
Over Compostela.

Oh, how it hurts us
The sound of its lament!

Who plucks the weeping
Of the other camellias?
Who spreads tears
Over Compostela!

Oh, what a tender drizzle
The poet dreamed!

Escrita por: