The Queen & The Soldier
The soldier came knocking upon the queen's door
He said: I am not fighting for you any more
The queen knew she'd seen his face someplace before
And slowly she let him inside
He said: I've watched your palace up here on the hill
And I've wondered who's the woman for whom we all kill
But I am leaving tomorrow and you can do what you will
Only first I am asking you why
Down in the long narrow hall he was led
Into her rooms with her tapestries red
And she never once took the crown from her head
She asked him there to sit down
He said: I see you now, and you are so very young
But I've seen more battles lost than I have battles won
And I've got this intuition, says it's all for your fun
And now will you tell me why?
The young queen, she fixed him with an arrogant eye
She said: You won't understand, and you may as well not try
But her face was a child's, and he thought she would cry
But she closed herself up like a fan
And she said: I've swallowed a secret burning thread
It cuts me inside, and often I've bled
He laid his hand then on top of her head
And he bowed her down to the ground
Tell me how hungry are you? How weak you must feel
As you are living here alone, and you are never revealed
But I won't march again on your battlefield
And he took her to the window to see
And the sun, it was gold, though the sky, it was gray
And she wanted more than she ever could say
But she knew how it frightened her, and she turned away
And would not look at his face again
And he said: I want to live as an honest man
To get all I deserve and to give all I can
And to love a young woman who I don't understand
Your highness, your ways are very strange
But the crown, it had fallen, and she thought she would break
And she stood there, ashamed of the way her heart ached
She took him to the doorstep and she asked him to wait
She would only be a moment inside
Out in the distance her order was heard
And the soldier was killed, still waiting for her word
And while the queen went on strangeling in the solitude she preferred
The battle continued on
De Koningin & De Soldaat
De soldaat klopte op de deur van de koningin
Hij zei: Ik vecht niet meer voor jou
De koningin wist dat ze zijn gezicht ergens eerder had gezien
En langzaam liet ze hem binnen
Hij zei: Ik heb je paleis hier op de heuvel bekeken
En ik heb me afgevraagd wie de vrouw is voor wie we allemaal doden
Maar ik vertrek morgen en je kunt doen wat je wilt
Alleen vraag ik je eerst waarom
Beneden in de lange smalle gang werd hij geleid
Naar haar kamers met haar rode wandtapijten
En ze nam nooit de kroon van haar hoofd
Ze vroeg hem daar om te gaan zitten
Hij zei: Ik zie je nu, en je bent zo heel jong
Maar ik heb meer verloren gevechten gezien dan gewonnen
En ik heb dit gevoel, het zegt dat het allemaal voor jouw plezier is
En nu wil je me vertellen waarom?
De jonge koningin keek hem arrogant aan
Ze zei: Je zult het niet begrijpen, en je kunt net zo goed niet proberen
Maar haar gezicht was dat van een kind, en hij dacht dat ze zou huilen
Maar ze sloot zichzelf op als een waaier
En ze zei: Ik heb een geheim brandend draad ingeslikt
Het snijdt me van binnen, en vaak heb ik gebloed
Hij legde toen zijn hand op haar hoofd
En hij boog haar naar de grond
Vertel me hoe hongerig je bent? Hoe zwak je je moet voelen
Terwijl je hier alleen leeft, en je nooit onthuld wordt
Maar ik zal niet weer op jouw slagveld marcheren
En hij nam haar mee naar het raam om te kijken
En de zon was goud, hoewel de lucht grijs was
En ze wilde meer dan ze ooit kon zeggen
Maar ze wist hoe het haar bang maakte, en ze draaide zich om
En zou zijn gezicht niet weer aankijken
En hij zei: Ik wil leven als een eerlijke man
Om te krijgen wat ik verdien en te geven wat ik kan
En om van een jonge vrouw te houden die ik niet begrijp
Jouw hoogheid, jouw manieren zijn heel vreemd
Maar de kroon was gevallen, en ze dacht dat ze zou breken
En ze stond daar, beschaamd over de pijn in haar hart
Ze nam hem mee naar de deur en vroeg hem te wachten
Ze zou maar een moment binnen zijn
In de verte was haar bevel te horen
En de soldaat werd gedood, nog steeds wachtend op haar woord
En terwijl de koningin verder ging met het worstelen in de eenzaamheid die ze verkiest
Ging de strijd door
Escrita por: Suzanne Vega