395px

Jij Vergeet Wie Je Bent

Switchfoot

YFWYA

Hello it's me, sorry it's late
I hope you don't mind that I'm calling you
I was doom-scrolling half awake
Stressed and obsessing like I always do
When all at once the strangest thing
Spoke to my mind like an epiphany
As if Forever knew my name
I called to tell you what it said to me

You were made in the image of the one who loves you
More than the cause that you place above your time
You forgot who you are
You forgot who you are
You know that you're made out of matter and space
But you're more than just atoms with a pretty face and oh
You forgot who you are
You've forgotten what you know by heart

I guess that's why I'm calling you
I'm wondering if I'm finally losing it
Is this breakdown or breakthrough?
Is this madness or enlightenment?
The signal dies as you reply
It's tragic/comic I'm alone again
So I ask the static on the line
I say who am I? Who am I again?

You're a restless soul
You're a canvas of skin and bones
I know it's hard to let go
But you're not made to carry the weight
Of the pain you hold

You forgot who you are
You forgot who you are
Right before all the scars
And right before the broken heart
Take me back to the start
Take me back to the start
You forgot who you are
You've forgotten what you know by heart

Jij Vergeet Wie Je Bent

Hallo, het is ik, sorry dat het laat is
Ik hoop dat je het niet erg vindt dat ik je bel
Ik was half wakker aan het doomscrollen
Gestrest en obsessief zoals ik altijd doe
Toen ineens het vreemdste ding
Sprak tot mijn geest als een openbaring
Alsof de Eeuwigheid mijn naam kende
Ik belde om je te vertellen wat het tegen me zei

Je bent gemaakt naar het beeld van degene die van je houdt
Meer dan de reden die je boven je tijd plaatst
Je bent vergeten wie je bent
Je bent vergeten wie je bent
Je weet dat je gemaakt bent van materie en ruimte
Maar je bent meer dan alleen atomen met een mooi gezicht en oh
Je bent vergeten wie je bent
Je bent vergeten wat je uit je hoofd weet

Ik denk dat dat is waarom ik je bel
Ik vraag me af of ik het eindelijk aan het verliezen ben
Is dit een inzinking of een doorbraak?
Is dit waanzin of verlichting?
Het signaal valt weg als je antwoordt
Het is tragisch/komisch, ik ben weer alleen
Dus vraag ik de statische ruis aan de lijn
Ik zeg, wie ben ik? Wie ben ik weer?

Je bent een rusteloze ziel
Je bent een canvas van huid en botten
Ik weet dat het moeilijk is om los te laten
Maar je bent niet gemaakt om het gewicht
Van de pijn die je vasthoudt te dragen

Je bent vergeten wie je bent
Je bent vergeten wie je bent
Juist voor al de littekens
En juist voor het gebroken hart
Neem me mee terug naar het begin
Neem me mee terug naar het begin
Je bent vergeten wie je bent
Je bent vergeten wat je uit je hoofd weet.