El Gitano
Tiene ojos de serpiente
Y risa de caimán
Y legua de demonio
Y blanca cabellera
Lleva tripulantes disfrazados de Pierrot
A perseguir la madrugada en bañadera
Lleva historias en botellas
Y su antigua embarcación
Incendiándose en la noche
Cambia y cambia de tripulación
Cuando remonta es un ave alada
La murga entera esta a su merced
Entre blasfemias y carcajadas
Volando con el
Es un corsario que anda en febrero
La maldición de un barco infernal
El capitán de un buque guerrero
Por el carnaval
Es, es, es el gitano
Yo le temo más a su silencio que a su voz
Por que su calma es como furia acorralada
Vive casi al filo del peligro por jugar
Con la verdad que es flecha endemoniada
Cuando el diablo se tropieza
En su misterioso tren
Baja la mirada y ríe
Y el gitano ríe también
Cuando remonta es un ave alada
La murga entera esta a su merced
Entre blasfemias y carcajadas
Volando con el
Con sus palabras rayos de fuego
Con su indomable sinceridad
Con su justicia del camorerro
Que dio su amistad
Es, es el gitano
Cuando el diablo se tropieza
En su misterioso tren
Baja la mirada y ríe
Y el gitano ríe también
Con sus palabras rayos de fuego
Con su indomable sinceridad
Con su justicia del camorerro
Que Dios va a buscar
Con sus palabras rayos de fuego
Con su indomable sinceridad
Con su justicia del camorerro
Que dio su amistad
Es, es el gitano
De Zigeuner
Hij heeft ogen als een slang
En een lach als een kaaiman
En een demonachtige tong
En een witte haardos
Hij heeft bemanningen verkleed als Pierrot
Om de dageraad te achtervolgen in een badkuip
Hij heeft verhalen in flessen
En zijn oude schip
In brand in de nacht
Verandert steeds van bemanning
Wanneer hij opstijgt is hij een gevleugeld wezen
De hele groep is aan zijn genade overgeleverd
Tussen vloeken en gelach
Vliegend met hem
Hij is een piraat die in februari rondzwerft
De vloek van een hels schip
De kapitein van een oorlogsschip
Voor het carnaval
Hij is, hij is, hij is de zigeuner
Ik ben meer bang voor zijn stilte dan voor zijn stem
Want zijn kalmte is als ingeklemde woede
Hij leeft bijna op de rand van gevaar door te spelen
Met de waarheid die een demonische pijl is
Wanneer de duivel struikelt
In zijn mysterieuze trein
Kijkt hij omlaag en lacht
En de zigeuner lacht ook
Wanneer hij opstijgt is hij een gevleugeld wezen
De hele groep is aan zijn genade overgeleverd
Tussen vloeken en gelach
Vliegend met hem
Met zijn woorden als vuurstralen
Met zijn onbedwingbare oprechtheid
Met zijn rechtvaardigheid van de camorrero
Die zijn vriendschap gaf
Hij is, hij is de zigeuner
Wanneer de duivel struikelt
In zijn mysterieuze trein
Kijkt hij omlaag en lacht
En de zigeuner lacht ook
Met zijn woorden als vuurstralen
Met zijn onbedwingbare oprechtheid
Met zijn rechtvaardigheid van de camorrero
Die God zal zoeken
Met zijn woorden als vuurstralen
Met zijn onbedwingbare oprechtheid
Met zijn rechtvaardigheid van de camorrero
Die zijn vriendschap gaf
Hij is, hij is de zigeuner