395px

Gebroken en Elegant

Taburete

Roto y Elegante

Me condeno a amar y a pedir perdón
A no preguntar ni guardar rencor
A meter en frasquitos las penas y el daño

Me condeno a estar y a saber reír
A no preguntar por lo que perdí
Y a asfaltar los caminos que lleve debajo

Y si mis planes ya no funcionan
Y si la Luna se ha vuelto roja

Recuérdame por lo que supe dar
Y no por lo que digan los demás
Y todo lo que espero
Un te quiero sin frenos y una cantina donde descansar

Imaginando lo que pudo ser, me voy con el mañana y el ayer
Ya me han movido el foco, ya no estoy puto loco
Mejor perderme que retroceder

Tranquilízame, no me hagas pensar
Que los que hablan mal de mí no paran de llorar

Y no tengo adjetivo prohibido de luz y desgaste
Y no tengo adjetivo prohibido de luz y desgaste
De luz y desgaste

Recuérdame por lo que supe dar
Y no por lo que digan los demás
Y todo lo que espero
Un te quiero sin frenos y una cantina donde descansar

Imaginando lo que pudo ser, me voy con el mañana y el ayer
Ya me han movido el foco, ya no estoy puto loco
Mejor perderme que retroceder

La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la

Me pierdo en laberintos sin tubo de escape
Resisto las palizas, roto y elegante
Y vamos a dar guerra hasta que el cuerpo aguante

Me pierdo en laberintos sin tubo de escape
Resisto las palizas, roto y elegante
Y vamos a dar guerra (hasta) hasta que el cuerpo aguante

Recuérdame por lo que supe dar
Y no por lo que digan los demás
Y todo lo que espero
Un te quiero sin frenos y una cantina donde descansar

Imaginando lo que pudo ser, me voy con el mañana y el ayer
Ya me han movido el foco, ya no estoy puto loco
Mejor perderme que retroceder

La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la

Gebroken en Elegant

Ik veroordeel mezelf om te houden en om vergeving te vragen
Om niet te vragen of wrok te koesteren
Om de pijn en schade in potjes te stoppen

Ik veroordeel mezelf om te zijn en om te weten te lachen
Om niet te vragen naar wat ik verloren heb
En om de wegen te verharden die ik onder me heb

En als mijn plannen niet meer werken
En als de Maan rood is geworden

Vergeet me niet om wat ik kon geven
En niet om wat anderen zeggen
En alles wat ik hoop
Een 'ik hou van je' zonder remmen en een kroeg om te rusten

Dromend van wat had kunnen zijn, ga ik met de morgen en de gisteren
Ze hebben mijn focus al verplaatst, ik ben niet meer helemaal gek
Beter verdwalen dan terug te gaan

Kalmeer me, laat me niet denken
Dat degenen die slecht over mij praten niet stoppen met huilen

En ik heb geen verboden bijvoeglijk naamwoord van licht en slijtage
En ik heb geen verboden bijvoeglijk naamwoord van licht en slijtage
Van licht en slijtage

Vergeet me niet om wat ik kon geven
En niet om wat anderen zeggen
En alles wat ik hoop
Een 'ik hou van je' zonder remmen en een kroeg om te rusten

Dromend van wat had kunnen zijn, ga ik met de morgen en de gisteren
Ze hebben mijn focus al verplaatst, ik ben niet meer helemaal gek
Beter verdwalen dan terug te gaan

La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la

Ik verdwijn in doolhoven zonder uitweg
Ik weersta de klappen, gebroken en elegant
En we gaan oorlog voeren tot ons lichaam het volhoudt

Ik verdwijn in doolhoven zonder uitweg
Ik weersta de klappen, gebroken en elegant
En we gaan oorlog voeren (tot) tot ons lichaam het volhoudt

Vergeet me niet om wat ik kon geven
En niet om wat anderen zeggen
En alles wat ik hoop
Een 'ik hou van je' zonder remmen en een kroeg om te rusten

Dromend van wat had kunnen zijn, ga ik met de morgen en de gisteren
Ze hebben mijn focus al verplaatst, ik ben niet meer helemaal gek
Beter verdwalen dan terug te gaan

La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la
La-la-la-la-la-la-la

Escrita por: Andres Ceballos, Guillermo Bárcenas