Nós Dois
E nós que nem sabemos quanto nos queremos
Que nem sabemos tudo que queremos
Como é difícil o desejo de amar
Você que nem me soube quanto eu quis
Que não me coube, não me viu raiz
Nascendo, crescendo nos terrenos seus
Eu na janela olhando a lua, perguntando a lua
Onde você foi amar?
E nós que nem soubemos nos querer de vez
Estamos sós, laçados em dois nós
Um que é meu beijo e o outro o lábio seu
Não sei sair cantando sem contar você
Que eu sei cantar, mas conto com você
Que eu vou seguir, mas vou seguir você
Queria que assim sabendo se a gente se quer
Queria me rimar no seu colo mulher
Vencer a vida de onde ela vier
Ganhar seu
Chegar no chegar meu
Dar de mim o homem que é seu
Wij Twee
En wij die niet eens weten hoeveel we om elkaar geven
Die niet weten wat we allemaal willen
Hoe moeilijk is de wens om te beminnen
Jij die niet eens wist hoeveel ik jou wilde
Die me niet paste, me niet zag groeien
Ontspringend, groeiend in jouw grond
Ik bij het raam kijkend naar de maan, vraag de maan
Waar ben je heen gegaan om te beminnen?
En wij die niet eens weten hoe we echt van elkaar moeten houden
We zijn alleen, verstrikt in twee knopen
De ene is mijn kus en de andere jouw lippen
Ik weet niet te zingen zonder jou te noemen
Want ik kan wel zingen, maar ik heb jou nodig
Want ik ga verder, maar ik volg jou
Ik wou dat we wisten of we elkaar willen
Ik wou dat ik kon rijmen op jouw schoot, vrouw
Het leven overwinnen, waar het ook vandaan komt
Jou winnen
Aankomen bij mijn aankomst
Geven van mezelf, de man die van jou is