Hoje
Hoje
Trago em meu corpo as marcas do meu tempo
Meu desespero, a vida num momento
A fossa, a fome, a flor, o fim do mundo
Hoje
Trago no olhar imagens distorcidas
Cores, viagens, mãos desconhecidas
Trazem a Lua, a rua às minhas mãos
Mas hoje
As minhas mãos enfraquecidas e vazias
Procuram nuas pelas luas, pelas ruas
Na solidão das noites frias por você
Hoje
Homens sem medo aportam no futuro
Eu tenho medo acordo e te procuro
Meu quarto escuro é inerte como a morte
Hoje
Homens de aço esperam da ciência
Eu desespero e abraço a tua ausência
Que é o que me resta, vivo em minha sorte
Ah, sorte
Eu não queria a juventude assim perdida
Eu não queria andar morrendo pela vida
Eu não queria amar assim
Como eu te amei
Ah, sorte
Eu não queria a juventude assim perdida
Eu não queria andar morrendo pela vida
Eu não queria amar assim
Como eu te amei
Vandaag
Vandaag
Draag ik in mijn lichaam de sporen van mijn tijd
Mijn wanhoop, het leven in een moment
De put, de honger, de bloem, het einde van de wereld
Vandaag
Draag ik in mijn ogen vervormde beelden
Kleuren, reizen, onbekende handen
Brengen de Maan, de straat naar mijn handen
Maar vandaag
Zoeken mijn zwakke en lege handen
Naakt naar de manen, naar de straten
In de eenzaamheid van de koude nachten om jou
Vandaag
Mannen zonder angst komen aan in de toekomst
Ik ben bang, word wakker en zoek je
Mijn donkere kamer is inert als de dood
Vandaag
Stalen mannen wachten op de wetenschap
Ik wanhoop en omarm jouw afwezigheid
Die is wat me rest, ik leef in mijn lot
Ah, lot
Ik wilde mijn jeugd niet zo verloren
Ik wilde niet sterven terwijl ik leef
Ik wilde niet zo liefhebben
Zoals ik jou heb liefgehad
Ah, lot
Ik wilde mijn jeugd niet zo verloren
Ik wilde niet sterven terwijl ik leef
Ik wilde niet zo liefhebben
Zoals ik jou heb liefgehad