La Torre
Lieto riconduco l'anima al suono delmio antico porto
Tra invisibili note di un far buffone
Rilassato suono di un legittimo canto distorto
Dall'esilio dell'immaginazione
Vagai tra genti e terre che mi hanno adottato
E in cambio di una risata echi di storia
Lungo le strade di una saggezza dimenticata
Di indomabili notti calde di gloria
Paladini di antichi scranni spolverati a novella parvenza
Arruolati da sciocchi predicatori
Nella gogna dei prestigiatori non c'è differenza
Tra le nuvole e le illusioni
Domatori di voti grazie, ma di finte battute non so campare
Non chiedo scusa ma è tardi, per le mie strade ho un'altra storia e sta ad aspettare..
Perchè dentro la torre non ci so stare!
Quindi riconduco al cuore lontano da quel vecchio porto
Lontano dove non c'è posto per un buffone
Lieto e saldo sull'equilibrio di un fato risorto
Ma lontano dall'illusione
Se un dommani estinto mi ammonirà
Per un circo instabile in delirio di libertà
Seguo il richiamo di antiche glorie
Lungo il sentiero dimenticato per risalire
Perchè ho ancora fiato per ripartire!
Domatori di voti grazie, ma di finte battute non so campare
Non chiedo scusa ma è tardi, per le mie strade ho un'altra storia e sta ad aspettare..
Perchè dentro la torre non ci so stare
De Toren
Ik leid de ziel terug naar het geluid van mijn oude haven
Tussen onzichtbare noten van een clown
Ontspannen klank van een legitiem vervormd lied
Uit de ballingschap van de verbeelding
Ik dwaalde tussen mensen en landen die me hebben geadopteerd
En in ruil voor een lach echo's van geschiedenis
Langs de straten van een vergeten wijsheid
Van ontembare warme nachten vol glorie
Paladijnen van oude stoffige zetels met een nieuwe schijn
Gerekruteerd door domme predikers
In de schandpaal van de goochelaars is er geen verschil
Tussen de wolken en de illusies
Temmers van stemmen, dank, maar van valse grappen kan ik niet leven
Ik bied geen excuses aan, maar het is laat, op mijn wegen heb ik een ander verhaal en dat wacht..
Want binnen de toren kan ik niet zijn!
Dus leid ik terug naar het hart, ver weg van die oude haven
Ver weg waar geen plek is voor een clown
Vrolijk en stevig op de balans van een herrezen lot
Maar ver weg van de illusie
Als een uitgestorven morgen me zal waarschuwen
Voor een onzekere circus in delirium van vrijheid
Volg ik de roep van oude glorie
Langs het vergeten pad om weer op te klimmen
Want ik heb nog adem om opnieuw te beginnen!
Temmers van stemmen, dank, maar van valse grappen kan ik niet leven
Ik bied geen excuses aan, maar het is laat, op mijn wegen heb ik een ander verhaal en dat wacht..
Want binnen de toren kan ik niet zijn.