Manuel Raquel
Cuando llego era un niño delicado
no quería mancharse
jugando en el descampado
era un tipo legal,
un amigo, un aliado
Había vivido arrogante
aquel error inocente
llevar en cuerpo de hombre
una mujer en su mente
él un hombre tranquilo
ella una dama valiente
oh¡ Manuel Raquel
Manuel Raquel
no aguantó siquiera el primer invierno
volando sobre un tacón
de las redadas huyendo
La última vez que le vi
nos fuimos a emborrachar
debajo del maquillaje no pudo disimular
un cierto pudor antiguo
al fin un poco de paz
Quiso volar y salto
no pude llegar a tiempo
las lágrimas sin dolor
me las ha arrancado el viento
se fue sin decir adiós
sin un grito, ni un lamento
creo que iba contento
Manuel Raquel
no aguantó siquiera el primer invierno
la detuvieron mil veces
la pobre se fue rompiendo
es muy difícil pasear
de incógnito en el infierno
Oh Manuel, oh Raquel
se marchó
es sólo una baja más
Oh Manuel, oh Raquel
se marchó
por fin podrá descansar
Manuel, oh Raquel
se marchó
es sólo una baja más
Y se fue sin señalar
y se fue sin simular
y se fue sin molestar
oh Manuel Raquel
y se fue sin acusar
y se fue sin apuntar
y se fue sin disparar
y se fue sin sin
Y hasta la leña del monte
tiene su separación
de la gorda se hacen santos
de la menuda carbón
Y si vas al paraíso
guardame un trozo de cielo
que yo te llevo la tierra
enrrollada en mi pañuelo
Manuel Raquel
Toen ik aankwam was ik een kwetsbaar kind
ik wilde niet vies worden
spelend op het braakliggende terrein
was een eerlijke jongen,
een vriend, een bondgenoot
Hij had arrogant geleefd
die onschuldige fout
in een mannenlichaam
met een vrouw in zijn hoofd
hij een rustige man
zij een dappere dame
oh! Manuel Raquel
Manuel Raquel
hield het niet eens vol tot de eerste winter
vliegend op een hak
ontsnapte aan de invallen
De laatste keer dat ik hem zag
gingen we ons bezatten
onder de make-up kon hij niet verbergen
een zekere oude schaamte
uiteindelijk een beetje rust
Hij wilde vliegen en sprong
ik kon niet op tijd zijn
de tranen zonder pijn
heeft de wind me ontnomen
hij ging weg zonder afscheid
zonder een schreeuw, zonder een klacht
ik denk dat hij blij was
Manuel Raquel
hield het niet eens vol tot de eerste winter
hij werd duizend keer opgepakt
de arme ging gebroken weg
het is heel moeilijk om te wandelen
incognito in de hel
Oh Manuel, oh Raquel
is vertrokken
het is maar weer een slachtoffer
Oh Manuel, oh Raquel
is vertrokken
nu kan hij eindelijk rusten
Manuel, oh Raquel
is vertrokken
het is maar weer een slachtoffer
En hij ging weg zonder te wijzen
en hij ging weg zonder te doen alsof
en hij ging weg zonder te storen
oh Manuel Raquel
en hij ging weg zonder te beschuldigen
en hij ging weg zonder te richten
en hij ging weg zonder te schieten
en hij ging weg zonder iets
En zelfs het hout uit het bos
heeft zijn scheiding
van de dikke maken ze heiligen
van de dunne kolen
En als je naar de hemel gaat
bewaar dan een stukje van de lucht voor me
want ik breng je de aarde
opgerold in mijn zakdoek