Indigo Night
Imagine, the girls around town assemble
The traveler’s son they come asking
Where he came from
‘Cause they’ve watched him
Washing his face near the pond
A curious boy and they wonder
Where he came from
He says I, I have seen the world’s most beautiful places
Still I feel, as If I'm a walking machine
Watching it all through a screen
There is nothing in between to me
This might as well not be real
Imagine, the girls take him up on a hill
It’s an Indigo night, there’s a chill
The boy is confused but he’s still
As they gather around him
So many of them, they all sing
About the pleasures of life
And he cries
Why can’t I sing along with some feeling, or some meaning?
It feels like I’ve always been blind
I don’t know why you girls are so kind
For there are so many in line
Whose lives aren’t as lost as mine
Now something happened there
The smell of the grass, or maybe the air
There was no more despair
Just something about that night
Maybe the girls, they lit some light
And made everything right
‘Cause he’s never been
More alive
Indigo Nacht
Stel je voor, de meisjes in de stad verzamelen zich
De zoon van de reiziger, ze komen vragen
Waar hij vandaan komt
Want ze hebben hem gezien
Zijn gezicht wassen bij de vijver
Een nieuwsgierige jongen en ze vragen zich af
Waar hij vandaan komt
Hij zegt: ik, ik heb de mooiste plekken ter wereld gezien
Toch voel ik, alsof ik een wandelende machine ben
Alles bekijken door een scherm
Er is niets ertussen voor mij
Dit kan net zo goed niet echt zijn
Stel je voor, de meisjes nemen hem mee naar een heuvel
Het is een Indigo nacht, er is een kilte
De jongen is in de war, maar hij blijft stil
Terwijl ze zich om hem heen verzamelen
Zoveel van hen, ze zingen allemaal
Over de geneugten van het leven
En hij huilt
Waarom kan ik niet meezingen met wat gevoel, of betekenis?
Het voelt alsof ik altijd blind ben geweest
Ik weet niet waarom jullie meisjes zo vriendelijk zijn
Want er staan zoveel in de rij
Wiens levens niet zo verloren zijn als het mijne
Nu gebeurde er iets daar
De geur van het gras, of misschien de lucht
Er was geen wanhoop meer
Gewoon iets met die nacht
Misschien dat de meisjes wat licht aanstaken
En alles weer goed maakten
Want hij is nog nooit zo
Levend geweest