Los Van De Eenzaamheid
In het midden van de strijd,
zal ik zoeken naar de woorden.
Die zoveel hebben bevrijd,
en emoties hebben verborgen.
Ik zal zoeken naar het kind,
die leeft bij jou van binnen.
Die zich open geeft en dan,
het heden zal beminnen.
In de koelte van je hart,
zie ik de zon langzaam opkomen.
Maar het vuur wordt weer gedoofd,
door de tranen weggenomen.
Laat dit leven nou eens los,
want wat achter is gebleven,
wordt van de eenzaamheid verlost,
zonder weg te nemen.
Rust van binnenin, die gedachten maken vrij.
Woorden maken stil, als de werkelijkheid verschijnt.
Wat je horen wilt, zal komen met de tijd.
Maak een nieuw begin, los van de eenzaamheid.
In gedachten afgedwaald,
naar een mooie plaats van leven,
waar de geur van eenzaamheid,
voor eeuwig is opgeheven.
Zou er ooit een morgen zijn,
waar de dromen zullen spreken,
over die dagen zonder pijn,
waar we altijd bleven steken?
Zoeken naar een beter oord,
waar geen mens de kalmte verstoord.
Wetend dat het beter wordt.
Waar het beter wordt.
En los caminos de la soledad
En medio de la batalla,
buscaré las palabras.
Que tanto han liberado,
y emociones han ocultado.
Buscaré al niño,
que vive dentro de ti.
Que se abre y luego,
amará el presente.
En el frescor de tu corazón,
veo el sol salir lentamente.
Pero el fuego se apaga de nuevo,
por las lágrimas arrebatado.
Deja ir esta vida de una vez,
porque lo que ha quedado atrás,
se libera de la soledad,
sin ser arrebatado.
Paz interior, liberando pensamientos.
Las palabras se callan, cuando la realidad aparece.
Lo que quieres escuchar, llegará con el tiempo.
Haz un nuevo comienzo, lejos de la soledad.
Perdido en pensamientos,
en un hermoso lugar de vida,
donde el olor de la soledad,
se levanta para siempre.
¿Habrá alguna vez una mañana,
donde los sueños hablarán,
de esos días sin dolor,
donde siempre nos quedamos atascados?
Buscando un lugar mejor,
donde nadie perturbe la calma.
Sabiendo que mejorará.
Donde mejorará.