Amiga
Amiga me conoces bien,
ven vamos te invito un cafe,
alli podresmos conveersar,
y desahogar tristezas,
sabes son cosas de mujeres,
pero es que mi alma se me muere,
y muchas veces una se harta de llorar sola,
amiga quien fallo fui yo y ahora,
su sonrisa y tierna boca tienen dueña ahora.
Coro
Dime si has sentido que se rompe el suelo,
que caes a un vacio sin final,
que cuando el estaba tu no lo cuidastes,
y ahora que no esta, lo valoras mas,
y que al despertar yo miro en el espejo
una historia que no volvera,
si un dia tu lo encuentras dile fue mi culpa,
mi leccion ya la aprendi,
por no cuidar su amor.
Verso II
Amiga no son tonterias,
cuando una misma se lastima,
al menos he reconocido un grave error,
primer paso al perdon.
Amiga quien fallo fui yo,
y ahora su sonrisa y tierna boca
tienen dueña ahora.
Coro
Dime si has sentido que se rompe el suelo,
que caes a un vacio sin final,
que cuando el estaba tu no lo cuidastes,
y ahora que no esta, lo valoras mas,
y que al despertar yo miro en el espejo
una historia que no volvera,
si un dia tu lo encuentras dile fue mi culpa,
mi leccion ya la aprendi,
por no cuidar su amor.
Ahora me toca a mi recuperarme.
Caminar y sin juzgarme, sanarme.
Dime que puedo yo hacer, dime que puedo yo hacer.
Dime, dime, dime, dime amiga mia, cuando se acaba la vida, dime, dime, dime.
Amiga deseame serte (deseame suerte)
Vriendin
Vriendin, je kent me goed,
kom, ik trakteer je op een koffie,
we kunnen daar praten,
en onze verdriet delen,
je weet, het zijn dingen van vrouwen,
maar mijn ziel sterft langzaam,
en vaak ben je het zat om alleen te huilen,
vriendin, wie faalde, was ik, en nu,
haar glimlach en zachte lippen zijn nu van iemand anders.
Refrein
Zeg me, heb je gevoeld dat de grond onder je voeten breekt,
dat je in een eindeloze leegte valt,
dat toen hij er was, je niet voor hem zorgde,
en nu hij er niet meer is, waardeer je hem meer,
en als ik wakker word, kijk ik in de spiegel
naar een verhaal dat niet meer terugkomt,
als je hem ooit tegenkomt, zeg dan dat het mijn schuld was,
ik heb mijn les al geleerd,
omdat ik zijn liefde niet heb gewaardeerd.
Vers II
Vriendin, het zijn geen onzin,
wanneer je jezelf pijn doet,
ik heb tenminste een grote fout erkend,
het eerste stap naar vergeving.
Vriendin, wie faalde, was ik,
en nu zijn glimlach en zachte lippen
zijn nu van iemand anders.
Refrein
Zeg me, heb je gevoeld dat de grond onder je voeten breekt,
dat je in een eindeloze leegte valt,
dat toen hij er was, je niet voor hem zorgde,
en nu hij er niet meer is, waardeer je hem meer,
en als ik wakker word, kijk ik in de spiegel
naar een verhaal dat niet meer terugkomt,
als je hem ooit tegenkomt, zeg dan dat het mijn schuld was,
ik heb mijn les al geleerd,
omdat ik zijn liefde niet heb gewaardeerd.
Nu is het mijn beurt om te herstellen.
Te lopen en zonder mezelf te veroordelen, te genezen.
Zeg me, wat kan ik doen, zeg me, wat kan ik doen.
Zeg, zeg, zeg, zeg, mijn vriendin, wanneer het leven eindigt, zeg, zeg, zeg.
Vriendin, wens me geluk (wens me geluk)
Escrita por: José Luis Morín A. / Olga Tañón