395px

In der Nacht

Tanxugueiras

na noite

Cae a noite, todo estoupa
O lume acende as sombras
Perdendo o claro do día
O que facía de áncora

Berro, mais ninguén escoita
Choro, mais xa nada acouga
Vólvome lúa minguante
Todos miran, ninguén olla

Na noite, que pasará?
Na noite, que pasará?
Na noite, que pasará?
Na noite, que pasará?

No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores

Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré

Sereas sen o seu cantar, doen
Aves sen ás pra voar, doen

Sangran as feridas cos cristais do chan
Chove sen botón de pausa ao que dar
Ao que dar, nena, ao que lle dar
Tíntase de carmín o meu pesar

Sangran as feridas cos cristais do chan
Chove sen botón de pausa ao que dar
Ao que dar, nena, ao que lle dar
Tíntase de carmín o meu pesar

No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores
No meu peito, xa non medran flores

Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré

In der Nacht

Die Nacht bricht an, alles explodiert
Das Feuer erhellt die Schatten
Verliert das Licht des Tages
Das, was als Anker diente

Ich schreie, doch niemand hört zu
Ich weine, doch nichts beruhigt mehr
Ich werde zum abnehmenden Mond
Alle schauen, niemand sieht hin

In der Nacht, was wird geschehen?
In der Nacht, was wird geschehen?
In der Nacht, was wird geschehen?
In der Nacht, was wird geschehen?

In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr

Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré

Sirenen ohne ihren Gesang, schmerzen
Vögel ohne Flügel zum Fliegen, schmerzen

Die Wunden bluten mit den Kristallen des Bodens
Es regnet ohne Pause, die man drücken kann
Die man drücken kann, Mädchen, die man drücken kann
Mein Kummer färbt sich karminrot

Die Wunden bluten mit den Kristallen des Bodens
Es regnet ohne Pause, die man drücken kann
Die man drücken kann, Mädchen, die man drücken kann
Mein Kummer färbt sich karminrot

In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr
In meiner Brust wachsen keine Blumen mehr

Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré
Ailaralá ailaralá, leré

Escrita por: Aida Tarrío Torrado, Olaia Maneiro Argibay, Sabela Maneiro Argibay