Een Laken Van Koude Mist
Een laken van koude mist
Verschijnt aan de horizon
En als het laatste daglicht dooft
Verdrongen door de duisternis
Ontwaken grauwe schimmen
Met een morbide dans
Nadat hun leven door verraad
Was ten onder gegaan
Zijn zij weer uit de dood
Voor eeuwig opgestaan
Hun schaterlach weerklinkt over het mistige woud
Hun blikken duivels en dood
Wee degene die hen iets in de weg heeft gelegd
Diens lot is nu reeds beslecht
Door de machten van de duivel zelf gesteund
Een laken van koude mist
Verdwijnt aan de horizon
Als de eerste zonnestralen
Aan het firmament verschijnen
Un Manto de Fría Niebla
Un manto de fría niebla
Aparece en el horizonte
Y cuando la última luz del día se apaga
Desplazada por la oscuridad
Despiertan sombras grises
Con una danza mórbida
Después de que sus vidas
Fueran destruidas por la traición
Ellos han vuelto de entre los muertos
Para siempre resucitados
Su risa estridente resuena en el bosque neblinoso
Sus miradas diabólicas y mortales
Ay de aquel que se interponga en su camino
Su destino ya está sellado
Apoyado por las fuerzas del diablo mismo
Un manto de fría niebla
Desaparece en el horizonte
Cuando los primeros rayos del sol
Aparecen en el firmamento