395px

Schaduwspel

Tarja

Shadow Play

Looking at the mirror, asking questions with old, weary eyes
Once a girl who had no name dressed as an angel in disguise
From the corner of her bedroom light illuminates
Crawling shadows, cut out silhouettes
With the darkness, a dancing marionette

Smiled away with such a beauty ever seen before
Drowned by rain of thorns and petals falling at her curtain call
This mortal coil year after year recalled a sad charade
Like a shadow play we can't forget
In the darkness, a crying marionette

Make me believe
I must go on
Life is a warning
Don't want to risk it anymore
I want to leave
This place so wrong
It left me terrified to lose
All I am living for

Alone, imprisoned by the echoes of the empty hall
She made a deal with the enemy and let her fences fall
From the dust she build a door to frame new memories
Once a shadow, dancing with her fears
Lights the darkness, now the puppeteer

Make me believe
I must go on
Life is a warning
Don't want to risk it anymore
I want to leave
This place so wrong
It left me terrified to lose
All I am living for

There's a world inside we are holding the keys
One day at a time not trying to please
Tell me of anything that is lasting forever
You are your thoughts!
What are we waiting for?

Make me believe
I must go on
Life is a warning
Don't want to risk it anymore
I want to leave
This place so wrong
It left me terrified to lose
All I am living for

I want to leave
This place so wrong
It left me terrified to lose
All I am living for
Make me believe
I must go on
Life is a warning
Don't want to risk it anymore

Schaduwspel

Kijkend in de spiegel, met oude, vermoeide ogen vragen stellen
Eens een meisje zonder naam, verkleed als een engel in vermomming
Van de hoek van haar slaapkamer straalt het licht
Kruipende schaduwen, uitgesneden silhouetten
Met de duisternis, een dansende marionet

Glimlachte met zo'n schoonheid die nog nooit eerder gezien is
Verdronken door regen van doornen en bloemblaadjes die vallen bij haar oproep
Deze sterfelijke last, jaar na jaar, herinnerde aan een treurig schouwspel
Als een schaduwspel dat we niet kunnen vergeten
In de duisternis, een huilende marionet

Laat me geloven
Ik moet doorgaan
Het leven is een waarschuwing
Wil het niet meer riskeren
Ik wil weg
Van deze verkeerde plek
Het maakte me bang om te verliezen
Alles waarvoor ik leef

Alleen, gevangen door de echo's van de lege hal
Ze sloot een deal met de vijand en liet haar hekken vallen
Van het stof bouwde ze een deur om nieuwe herinneringen te kaderen
Eens een schaduw, dansend met haar angsten
Verlicht de duisternis, nu de poppenspeler

Laat me geloven
Ik moet doorgaan
Het leven is een waarschuwing
Wil het niet meer riskeren
Ik wil weg
Van deze verkeerde plek
Het maakte me bang om te verliezen
Alles waarvoor ik leef

Er is een wereld binnenin, wij houden de sleutels vast
Één dag tegelijk, niet proberen te behagen
Vertel me iets dat voor altijd blijft bestaan
Jij bent je gedachten!
Waar wachten we op?

Laat me geloven
Ik moet doorgaan
Het leven is een waarschuwing
Wil het niet meer riskeren
Ik wil weg
Van deze verkeerde plek
Het maakte me bang om te verliezen
Alles waarvoor ik leef

Ik wil weg
Van deze verkeerde plek
Het maakte me bang om te verliezen
Alles waarvoor ik leef
Laat me geloven
Ik moet doorgaan
Het leven is een waarschuwing
Wil het niet meer riskeren

Escrita por: Tarja Turunen