Синее Море (sinee more)
На хороших людей и плохих
Na khoroshikh lyudey i plokhikh
Всех делила ребячья порода
Vsekh delila rebyach'ya poroda
Мы играли в пиратов лихи
My igrali v piratov likhi
И в отважных бродяг, мореходов
I v otvazhnykh brodyag, morekhodov
Забывалась любая беда
Zabyvalas' lyubaya beda
И терялась в далёком просторе
I teryalas' v dal'yokom prostore
И не верили мы не когда
I ne verili my ne kogda
Что кончается, что кончается
Chto konchayetsya, chto konchayetsya
Что кончается синее море
Chto konchayetsya sineye more
Ты была заводилой у нас
Ty byla zavodiloy u nas
Чёрт в морской в полинялой рубашке
Chyort v morskoy v polinyaloy rubashke
Ты водила отцовский баркас
Ty vodila ottsovskiy barkas
По бушующим волнам бесстрашно
Po bushuyushchim volnam besstrashno
Сумку школьную прочь зашвырнув
Sumku shkol'nuyu proch' zashvyrnuv
Ты сидела верхом на заборе
Ty sidela verkhom na zabore
И кричала, к биноклю прильнув
I krichala, k binoklyu prilyv
Не кончается, не кончается
Ne konchayetsya, ne konchayetsya
Не кончается синее море
Ne konchayetsya sineye more
Но однажды приплыл пароход
No odnazhdy priplil parokhod
За тобою незвано, нежданно
Za toboyu nezvano, nezhdanno
И какой-то Синбад Мореход
I kakoy-to Sinbad Morekhod
Вдруг увёз тебя в дальние страны
Vdrug uvyoz tebya v dal'niye strany
На прощание ты, как всегда
Na proshchaniye ty, kak vsegda
Закричала: Увидимся в скоре
Zakrichala: Uvidimsya v skore
Потому, что у нас никогд
Potomu, chto u nas nikogd
Не кончается, не кончается
Ne konchayetsya, ne konchayetsya
Не кончается синее море
Ne konchayetsya sineye more
Позабыть мы тебя поклялись
Pozabyt' my tebya poklyalis'
Мы тебе не прощали измены
My tebe ne proshchali izmeny
Но взметнулся в тревожную высь
No vzmetnulsya v trevozhnuju vys'
Крик чужой пароходной сирены
Krik chuzhoy parokhodnoy sireny
А потом прилетело письмо
A potom priletelo pismo
Как ничем не прикрытое горе
Kak nichyem ne prikrytoye gore
Было в нём откровенье одно
Bylo v nyom otkroven'ye odno
Здесь кончается, здесь кончается
Zdes' konchayetsya, zdes' konchayetsya
Здесь кончается синее море
Zdes' konchayetsya sineye more
Blauwe Zee
Op goede en slechte mensen
De kinderlijke soort verdeelde ons
We speelden als piraten, dapper
En als moedige zwervers, zeelieden
Elke ellende werd vergeten
En verdween in de verre ruimte
En we geloofden nooit
Dat het eindigt, dat het eindigt
Dat de blauwe zee eindigt
Jij was de aanstichter bij ons
De duivel in een vervaagde zeilshirt
Je stuurde de vissersboot van je vader
Onverschrokken over de woelige golven
Je gooide je schooltas weg
En zat op de schutting
En schreeuwde, met de verrekijker aan je oog
De blauwe zee eindigt niet, eindigt niet
De blauwe zee eindigt niet
Maar op een dag kwam er een schip
Ongevraagd, onverwacht voor jou
En een of andere Sinbad de Zeeman
Nam je ineens mee naar verre landen
Bij het afscheid, zoals altijd
Schreeuwde je: We zien elkaar snel
Want voor ons eindigt het nooit
De blauwe zee eindigt niet, eindigt niet
De blauwe zee eindigt niet
We zwoeren je te vergeten
We vergaven je de verraad niet
Maar de kreet van een vreemde scheepssirene
Steeg op in de onrustige lucht
En toen kwam er een brief
Als een onbedekt verdriet
Er was één onthulling in
Hier eindigt het, hier eindigt het
Hier eindigt de blauwe zee