So Long, London
So (so) long (long), Lon– (Lon–) –don (–don)
So (so) long (long), Lon– (Lon–) –don (–don)
So (so) long (long), Lon– (Lon–) –don (–don)
I saw in my mind fairy lights through the mist
I kept calm and carried the weight of the rift
Pulled him in tighter each time he was drifting away
My spine split from carrying us up the hill
Wet through my clothes, weary bones caught the chill
I stopped trying to make him laugh, stopped trying to drill the safe
Thinking how much sad did you think I had, did you think I had in me?
Oh, the tragedy
So long, London
You'll find someone
I didn't opt in to be your odd man out
I founded the club she's heard great things about
I left all I knew, you left me at the house by the Hеath
I stopped CPR, after all, it's no use
Thе spirit was gone, we would never come to
And I'm pissed off you let me give you all that youth for free
For so long, London
Stitches undone
Two graves, one gun
I'll find someone
And you say I abandoned the ship, but I was going down with it
My white knuckle dying grip holding tight to your quiet resentment
And my friends said it isn't right to be scared every day of a love affair
Every breath feels like rarest air when you're not sure if he wants to be there
So how much sad did you think I had, did you think I had in me?
How much tragedy?
Just how low did you think I'd go 'fore I'd self implode?
'Fore I'd have to go be free?
You swore that you loved me but where were the clues?
I died on the altar waiting for the proof
You sacrificed us to the gods of your bluest days
And I'm just getting color back into my face
I'm just mad as hell 'cause I loved this place for
So long, London
Had a good run
A moment of warm Sun
But I'm not the one
So long, London
Stitches undone
Two graves, one gun
You'll find someone
Vaarwel, Londen
Dus (dus) vaarwel (vaarwel), Lon (Lon) den (den)
Dus (dus) vaarwel (vaarwel), Lon (Lon) den (den)
Dus (dus) vaarwel (vaarwel), Lon (Lon) den (den)
Ik zag in mijn hoofd feeënlichten door de mist
Ik bleef kalm en droeg het gewicht van de kloof
Trok hem dichterbij elke keer dat hij wegdreef
Mijn ruggengraat brak van het dragen van ons de heuvel op
Doorweekt van mijn kleren, vermoeide botten voelden de kou
Ik stopte met proberen hem aan het lachen te maken, stopte met proberen de veiligheid in te drillen
Denkend aan hoeveel verdriet je dacht dat ik had, dacht je dat ik in me had?
Oh, de tragedie
Vaarwel, Londen
Je vindt iemand
Ik koos er niet voor om jouw vreemde eend in de bijt te zijn
Ik richtte de club op waar ze geweldige dingen over heeft gehoord
Ik liet alles achter wat ik kende, jij liet me achter bij het huis bij de Heath
Ik stopte met reanimeren, het heeft immers geen zin
De geest was weg, we zouden nooit meer terugkomen
En ik ben pissig dat je me al die jeugd gratis liet geven
Voor zo lang, Londen
Steken los
Twee graven, één pistool
Ik zal iemand vinden
En jij zegt dat ik het schip heb verlaten, maar ik ging er met het schip onder
Mijn witte knokkels, stervende greep, vasthoudend aan jouw stille wrok
En mijn vrienden zeiden dat het niet goed is om elke dag bang te zijn voor een liefdesaffaire
Elke ademhaling voelt als de zeldzaamste lucht als je niet zeker weet of hij daar wil zijn
Dus hoeveel verdriet dacht je dat ik had, dacht je dat ik in me had?
Hoeveel tragedie?
Hoe laag dacht je dat ik zou gaan voordat ik mezelf zou opblazen?
Voordat ik vrij moest zijn?
Je zwoer dat je van me hield, maar waar waren de aanwijzingen?
Ik stierf op het altaar wachtend op het bewijs
Je offerde ons aan de goden van je blauwste dagen
En ik krijg net weer kleur terug in mijn gezicht
Ik ben gewoon woedend omdat ik deze plek zo lang heb gehouden voor
Zo lang, Londen
Had een goede tijd
Een moment van warme zon
Maar ik ben niet de juiste
Zo lang, Londen
Steken los
Twee graven, één pistool
Je vindt iemand