約束のうた (Unbroken)
まわり道に咲いてた花に
mawari michi ni saite ta hana ni
自分で名前をつけ
jibun de namae wo tsuke
静寂の森にしまっておく
seijaku no mori ni shimatte oku
記憶に挟む栞として
kioku ni hasamu shiori to shite
賑わいに満ちた 未来だなんて今は言えないけれど
nigiwai ni michita mirai da nante ima wa ienai keredo
それでもいい
sore demo ii
馴染めない 自分を
najimenai jibun wo
愛せない自分を丸ごと包んだ この音ノ葉
aisenai jibun wo marugoto tsutsunda kono oto no ha
それぞれの命として 生まれた理由
sorezore no inochi to shite umareta riyuu
自分で自分を抱きしめる事ができなくて
jibun de jibun wo dakishimeru koto ga dekinakute
巡り逢ったのかも
meguri atta no kamo
響かせて その孤独を
hibikase te sono kodoku wo
涙は音にならぬまま 風は見えぬまま
namida wa oto ni naranumama kaze wa mienumama
有耶無耶にしてきた全てを歌うから
uyamaya ni shite kita subete wo utau kara
ニヒリストに通行止めをくらって深まる闇
nihirisuto ni tsuukoudome wo kuratte fukamaru yami
その闇にだけ響き渡る 蛍の鳴き声がある
sono yami ni dake hibikiwataru hotaru no nakigoe ga aru
ざらついた風に かき消されてった
zaratsuita kaze ni kakikesare tta
いくつもの前向きさを 記憶している
ikutsumo no maemuki sa wo kioku shite iru
しゃがみながらも 自分の身体を
shagami nagara mo jibun no karada wo
何度も奮い立たせ 歌った
nando mo furuitatase utatta
人が人の 夢や理想を笑わない世界がいい
hito ga hito no yume ya risou wo warawanai sekai ga ii
空の向うには 宇宙がある もっと遠くまで
sora no mukou ni wa uchuu ga aru motto tooku made
君が君らしく この歌を歌えるように
kimi ga kimirashiku kono uta wo utaeru you ni
どしゃぶりの運命が 僕らを飲み込もうとしたって
doshaburi no unmei ga bokura wo nomikomo to shitatte
約束のうた 君と鳴らすまで
yakusoku no uta kimi to narasu made
終わらせはしないまだ
owarase wa shinai mada
De Belofte Lied (Ongebroken)
Bij de bloemen die langs de omweg bloeiden
Geef ik zelf een naam
Verstop ze in het stille bos
Als een boekenlegger in mijn herinneringen
Een toekomst vol drukte kan ik nu niet zeggen
Maar dat is oké
Ik omarm mezelf niet
Deel van mezelf dat ik niet kan liefhebben, omarmd door deze klanken
Als elk leven een reden heeft om geboren te worden
Kan ik mezelf niet omarmen
Misschien zijn we zo bij elkaar gekomen
Laat die eenzaamheid weerklinken
Tranen worden geen geluid, de wind is onzichtbaar
Ik zing over alles wat ik vaag heb gehouden
De nihilist blokkeert de weg, de duisternis wordt dieper
Er is een geluid van vuurvliegjes dat alleen in die duisternis weerklinkt
Verstomd door de ruwe wind
Herinner ik me zoveel positiviteit
Terwijl ik hurk,
Schud ik mijn lichaam keer op keer wakker en zing
Een wereld waarin mensen elkaars dromen en idealen niet belachelijk maken is mooi
Aan de andere kant van de lucht is er een universum, verder weg dan ooit
Zodat jij, jijzelf kunt zijn en dit lied kunt zingen
Zelfs als het noodlot ons probeert te verzwelgen
Zal ik het belofte lied niet beëindigen
Totdat ik het samen met jou laat weerklinken.