Apuráte José
Así hablaba la Jacinta en mi pueblo, yo la oí
Cuando las aguas llegaron
Y se tuvieron que ir
Mezclando buen castellano
Con algo de guaraní
Esto fue lo que ella dijo
Yo lo voy a repeti
Apuráte José que ya está viniendo
La creciente otra vez y no sé por qué
Esta vuelta las aguas me dan más miedo
Todo el bicherío la está anunciando
Como nunca fue ¡haye José!
Ya junté los críos y el atadito en el terraplén
Doña Pancha vino al amanecer
Y se fue con Frete para el batel
Se llevó unas colchas y algunos trastos
En el carro cue
Ya pasó la Eulogia y camba maciel
Orillando el pueblo por el tapé
Apurá te digo que llega el río
Y no sé por qué
El silencio aturde asustándome
Nunca fue tan triste el atardecer
La virgencita que me perdone
Pero hace mucho que Dios se olvida
De los isleños jhei chupe
¡Ay, cómo sufre la gente pobre!
Calamidades mante le suelen pasar
Al pueblo, ¡haye José!
Te acordás la otra vez, los que no pudieron
Alcanzar el camino, nadie más los vio
La Evarista Luján, la de lo de Rios
Se quedó solita esperando al López
En el rancho allá y no se supo más
Cada viernes santo
Suelo rezarle el rosario angá
Apurá te digo! Fijáte bien
El Jacinto Gómez pasó también
Fue de lo del chino para buscarle
A la guaina de él
Ya junté el atado y los cunumí
Y a mi virgencita, la de itatí
Le pedí con rezos que nos ayude para salir
Hay que ir costeando el camino así
Apurá te digo! Añamemby!
Haast je José
Zo sprak Jacinta in mijn dorp, ik hoorde het
Toen het water kwam
En weer moest gaan
Mengend goed Spaans
Met een beetje Guaraní
Dit is wat ze zei
Ik ga het herhalen
Haast je José, het komt er weer aan
Het water stijgt weer en ik weet niet waarom
Deze keer maakt het water me banger
Al het gedierte kondigt het aan
Zoals nooit tevoren, oh José!
Ik heb de kinderen en de spullen al bij de dijk verzameld
Mevrouw Pancha kwam bij zonsopgang
En ging met Frete naar de boot
Ze nam wat dekens en wat spullen mee
In de kar
Eulogia is al voorbij en Camba Maciel
Langs het dorp over het pad
Haast je, ik zeg je, de rivier komt eraan
En ik weet niet waarom
De stilte verdooft me en maakt me bang
Het was nooit zo treurig bij zonsondergang
De heilige maagd vergeef me
Maar God is al lang vergeten
Over de eilandbewoners, jhei chupe
Oh, hoe lijdt de arme mensen!
Calamiteiten overkomen hen vaak
In het dorp, oh José!
Herinner je je de vorige keer, degenen die het niet konden
De weg bereiken, niemand heeft ze meer gezien
Evarista Luján, van de Rios
Bleef alleen wachten op López
In de hut daar en niemand weet meer
Elke Goede Vrijdag
Bid ik de rozenkrans voor haar
Haast je, ik zeg je! Kijk goed
Jacinto Gómez is ook voorbijgekomen
Hij ging naar de Chinees om
Zijn vrouw te zoeken
Ik heb de spullen en de kinderen al verzameld
En aan mijn heilige maagd, die van Itatí
Heb ik gebeden om ons te helpen om eruit te komen
We moeten de weg zo volgen
Haast je, ik zeg je! Añamemby!
Escrita por: Teresa Parodi