Reaching Home
The ocean wants me
Never had to look under water
Has it been ruled
The never ending current pulls me through
Waiting, waiting
How it has been flowing since I was a boy
Swimming, lightning
Coming home, I am going home.
Wash it all away, end up strong
These eyes have grown, these eyes have shown
Watching the horizon, hoping for
The cliffs to rise above the shore.
The tide rises far above
The sky fades into the sea
The awareness slowly ebbs away
As light surely will find me.
As calm as inside a womb
As the skies are filled
With shades of gloom
The watchers of time have foretold
That this life will find its way back home.
Even a man who fights the cold
fears the depths of his own soul
Under the stars that share his light
Sinking slow and reaching home.
Terug naar Huis
De oceaan roept me
Nooit onder water hoeven kijken
Is het al beslist
De eindeloze stroom trekt me mee
Wachten, wachten
Hoe het al stroomt sinds ik een jongen was
Zwemmen, bliksem
Terug naar huis, ik ga naar huis.
Spoel alles weg, eindig sterk
Deze ogen zijn gegroeid, deze ogen hebben laten zien
Kijkend naar de horizon, hopend op
De kliffen die boven de kust oprijzen.
De getijden stijgen ver omhoog
De lucht vervaagt in de zee
Het besef ebt langzaam weg
Terwijl het licht me zeker zal vinden.
Zo kalm als in een baarmoeder
Terwijl de luchten gevuld zijn
Met schaduwen van somberheid
De wachters van de tijd hebben voorspeld
Dat dit leven zijn weg terug naar huis zal vinden.
Zelfs een man die de kou bestrijdt
Vreest de diepten van zijn eigen ziel
Onder de sterren die zijn licht delen
Langzaam zinkend en terug naar huis reikend.