El Día De Mi Muerte
Quisiera estar presente
El día de mi entierro
Para ver si entre la gente
Están los que yo más quiero
Quisiera estar conmigo
En mi última morada
Para tener un cariño
Donde nadie tiene nada
Quisiera, aunque a escondidas
Allá en el campo santo
Llorar por mí el olvido
De los que hoy me quieren tanto
Quisiera ir y quedarme
Cuidando el cuerpo mío
Para ver quién va a llorarme
Cuando todos se hayan ido
Ay, la vida
Se me está yendo
Como se fue mi suerte
Poco a poquito
Pero eso no me hará llorar
A mí jamás me acobardó la muerte
El olvido, lo que sí me hace temblar
Es el olvido
Llegará el día
En que no me han de recordar
Pobre, ¡ay de mí!
Ni mis seres más queridos
De Dag Van Mijn Dood
Ik zou willen dat ik aanwezig was
De dag van mijn begrafenis
Om te zien of tussen de mensen
Degenen zijn die ik het meest liefheb
Ik zou bij mezelf willen zijn
In mijn laatste rustplaats
Om een beetje genegenheid te hebben
Waar niemand iets heeft
Ik zou willen, ook al stiekem
Daar op het kerkhof
Huilen om de vergetelheid
Van degenen die me nu zo liefhebben
Ik zou willen gaan en blijven
Mijn lichaam bewaken
Om te zien wie om me zal huilen
Wanneer iedereen is vertrokken
Oh, het leven
Gaat aan me voorbij
Zoals mijn geluk verdween
Langzaam, beetje bij beetje
Maar dat zal me nooit laten huilen
De dood heeft me nooit bang gemaakt
De vergetelheid, dat is wat me doet beven
Is de vergetelheid
De dag zal komen
Dat ze me niet meer zullen herinneren
Arm, oh ik!
Zelfs mijn meest geliefden.