Queen Of Snows
You were my only friend, my only light in sea of darkness.
The time I spent with you prevails in memories.
I held your cold hand and lead you down the way of sadness.
I felt how life was leaving you and eyes were full of tears.
Look beyond from the edge of an abyss
What can you see in the distant shapes
Can you feel that the way you are on leads through tears and despair.
Would you excuse for the riven heart,
Would you try though you know that nobody expects.
While your smile is reflecting in mirrors as fake
You won't dare.
My palace will be the sanctum, it keeps the sense of you breathing
I won't let anyone be there not at any price.
Your grave will be untouched and grass around it will be just greener.
And roses will be blooming forever under the ice.
My sorrow,
I know I will be the Queen of Snows.
I'll show you my will.
My woe,
It will be covered with the snow tomorrow.
I'll show you...
Devotion to you, disregard to them
Apathy to all the rest, those around me
I'm feeling lonely.
I'll never forget, never forgive,
Never release from this exaltation.
It's my damnation.
Koningin Van De Sneeuw
Jij was mijn enige vriend, mijn enige licht in de zee van duisternis.
De tijd die ik met jou doorbracht blijft in herinneringen.
Ik hield je koude hand vast en leidde je langs de weg van verdriet.
Ik voelde hoe het leven je verliet en je ogen vol tranen waren.
Kijk verder dan de rand van een afgrond
Wat zie je in de verre vormen?
Kun je voelen dat de weg die je bewandelt door tranen en wanhoop leidt?
Zou je vergeven voor het gescheurde hart,
Zou je het proberen, ook al weet je dat niemand het verwacht?
Terwijl je glimlach in spiegels als nep weerkaatst
Zul je niet durven.
Mijn paleis zal het heiligdom zijn, het houdt de zin van jouw adem in leven
Ik laat niemand daar binnen, niet voor geen prijs.
Je graf zal onaangeroerd blijven en het gras eromheen zal alleen maar groener zijn.
En rozen zullen voor altijd bloeien onder het ijs.
Mijn verdriet,
Ik weet dat ik de Koningin Van De Sneeuw zal zijn.
Ik zal je mijn wil tonen.
Mijn ellende,
Het zal morgen bedekt zijn met sneeuw.
Ik zal je tonen...
Toewijding aan jou, minachting voor hen
Apathie voor de rest, die om me heen zijn
Ik voel me eenzaam.
Ik zal nooit vergeten, nooit vergeven,
Nooit loslaten van deze verheffing.
Het is mijn verdoemenis.