Y Ffordd
Bob dydd rwyÂ'n codi oddi ar y llawr
Er bod y byd Â'maÂ'n mynnu Â'nharo fi lawr;
Dro ar ôl tro y fi syÂ'n teimloÂ'r loes
RwyÂ'n troi a ffoi rhag ofnau hyd fy oes
Glaw ar y briffordd, taran uwch fy mhen
A golauÂ'r dydd yn diflannu oÂ'r nen
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
Olwynion ar dân wrth deimloÂ'r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
AÂ'r unig beth IÂ'm rhwystro yw fÂ'ofnau hun
Dau olauÂ'm llygaid yn archwilioÂ'r nos
AÂ'r gwynt yn udo drwy bob twll a ffos
Rhywbeth yn mynnu cadw cwsg i ffwrdd
Rhywbeth, neu rhywun; Â… rhaid inni gwrdd
MaeÂ'r ffordd heno yn fflamau dan fy nhraed
AÂ'r tân yn llosgiÂ'n ddwfn yn fy ngwaed.
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
Olwynion ar dan wrth deimloÂ'r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
AÂ'r unig beth IÂ'm rhwystro yw fÂ'ofnau hun
ByddaÂ' iÂ'n iawn pan ddawÂ'r ffordd yn glir
ByddaÂ' iÂ'n iawnÂ…
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
Olwynion ar dan wrth deimloÂ'r straen
Gweld y ffordd yn agor i fyny oÂ'm blaen
AÂ'r unig beth IÂ'm rhwystro yw fÂ'ofnau hun
Y Camino
Bob día me levanto del suelo
Aunque el mundo aquí quiere derribarme;
Una y otra vez siento la quemadura
Giro y huyo de miedos hasta mi vejez
Lluvia en el pavimento, trueno sobre mi cabeza
Y la luz del día desaparece del cielo
Ver el camino abrirse delante de mí
Ruedas en fuego al sentir la presión
Ver el camino abrirse delante de mí
Y lo único que me detiene son mis propios miedos
Dos luces en mis ojos explorando la noche
Y el viento soplando a través de cada agujero y zanja
Algo exigiendo mantener el sueño lejos
Algo, o alguien; debemos encontrarnos
El camino esta noche arde bajo mis pies
Y el fuego arde profundamente en mi sangre
Ver el camino abrirse delante de mí
Ruedas en fuego al sentir la presión
Ver el camino abrirse delante de mí
Y lo único que me detiene son mis propios miedos
Estaré bien cuando el camino se aclare
Estaré bien...
Ver el camino abrirse delante de mí
Ruedas en fuego al sentir la presión
Ver el camino abrirse delante de mí
Y lo único que me detiene son mis propios miedos