Hallo lieve mensen
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Maar niet één die op het kerkhof ligt
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Ook al heb ik kleur op mijn gezicht
Sinds zij me heeft verlaten loop ik als een zombie rond
Ik probeer nog wat te praten maar ik open slechts mijn mond
Zij nam mijn hart en ziel mee, het geraamte liet ze staan
Dat rammelt nu wat doelloos rond sinds het licht is uitgegaan
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Maar niet één die op het kerkhof ligt
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Ook al heb ik kleur op mijn gezicht
Ik zie mij niet weerspiegeld als ik loop langs een winkelruit
Zelfs mijn vrienden zeggen : basta, het is over, het is uit
De mensen die ik aanspreek gaan me liever uit de weg
Ze kijken ongemakkelijk als ik ze aanklamp en ik zeg :
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Maar niet één die op het kerkhof ligt
Hallo lieve mensen, ik ben een dode (dode)
Ook al heb ik kleur op mijn gezicht
Hola querida gente
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Pero no uno que yace en el cementerio
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Aunque tenga color en mi rostro
Desde que ella me dejó, camino como un zombi
Intento hablar un poco pero solo abro la boca
Ella se llevó mi corazón y mi alma, dejó el esqueleto
Que ahora solo hace ruido sin rumbo desde que se apagó la luz
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Pero no uno que yace en el cementerio
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Aunque tenga color en mi rostro
No me veo reflejado cuando paso frente a un escaparate
Incluso mis amigos dicen: basta, se acabó, se terminó
Las personas a las que me dirijo prefieren evitarme
Se sienten incómodas cuando los detengo y les digo:
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Pero no uno que yace en el cementerio
Hola querida gente, soy un muerto (muerto)
Aunque tenga color en mi rostro