Jantjes offer
Kleine Jan wou voetbal spelen; "Moeder," zei hij, "mag ik gaan?"
En de bal in bei zijn handen bleef hij bij haar ziekbed staan
Even trilden moeders lippen, ach, hoe piepte moeders borst
Zachtjes hoorde 't ventje stamelen: "Jongen, moeder heeft zo'n dorst!"
En buiten riepen z'n makkertjes: "Zeg Jantje! Kom je nou haast
We gaan weer voetbal spelen, dat lollige balspel van laatst!"
refren':
"Moeder, 'k zal je drinken geven" Jantje lei z'n voetbal neer
Haastig liep hij naar de keuken, kwam met een glas water weer
Moeder sloot bedroefd de ogen, schudde zwakjes met haar hoofd
"Vader," zei ze "heeft vanmorgen sinaasapp'len mij beloofd"
Jantje schrok. Wat kon dat wezen? Vader was een jaar al dood
En ze leefden nu al maanden in de allergrootste nood
Dagen was er al geen geld meer, sinaasappelen waren duur
Die goedkope van beneden waren slecht en naar en zuur
refren'
Eensklaps schoot hem iets te binnen en hij greep zijn voetbal op
Toon, een buurjongen van boven, wilde 'm kopen voor een pop
Als ie zoveel geld bijeen had, honderd centen! Wat een schat
Kon ie de mooiste appelen koppen die de groentewinkel had
Heel voorzichtig sloop toen Jantje met zijn bal de kamer uit
Toen ie na 'n kwartier terug kwam had ie 'n mandje vol met fruit
"Moedertje! Kijk nu eens even, kijk mij nu eens even aan!"
Maar 't bleef stil - z'n moeder keek niet... rustig was ze heengegaan
refren'
In het huis van kleine Jantje hingen de gordijnen neer
Zwarte mannen, naar en somber, liepen haastig heen en weer
En er kwam een zwarte wagen en er kwam een zwarte kist
Eind'lijk kwam ook kleine Jantje, van wiens offer niemand wist
En buiten stonden z'n makkertjes heel ernstig en droef bij elkaar
En namen netjes de petjes af voor Jantje z'n moeder d'r baar
La ofrenda de Jantje
Kleine Jan quería jugar al fútbol; 'Madre,' dijo, '¿puedo ir?'
Y con el balón en ambas manos, se quedó junto a su cama de enferma
Los labios de la madre temblaron un poco, oh, cómo jadeaba su pecho
Suavemente el niño balbuceó: '¡Madre, tengo tanta sed!'
Y afuera sus amiguitos gritaban: '¡Oye Jantje! ¿Vienes ya?
¡Vamos a jugar al fútbol de nuevo, ese divertido juego de pelota de la última vez!'
Estribillo:
'Madre, te daré de beber' Jantje dejó su balón
Corrió rápidamente a la cocina, volvió con un vaso de agua
La madre cerró los ojos con tristeza, sacudió débilmente la cabeza
'Padre,' dijo, 'me prometió naranjas esta mañana'
Jantje se asustó. ¿Qué podía significar eso? Padre llevaba un año muerto
Y vivían en la mayor necesidad desde hace meses
Hacía días que no tenían dinero, las naranjas eran caras
Las baratas de abajo eran malas, amargas y ácidas
Estribillo
De repente recordó algo y agarró su balón
Toon, un vecino de arriba, quería comprarlo por una muñeca
Si tenía tanto dinero, ¡cien centavos! ¡Qué tesoro!
Podría comprar las manzanas más bonitas que tenía la verdulería
Con cuidado, Jantje salió de la habitación con su balón
Cuando regresó después de un cuarto de hora, traía una cesta llena de frutas
'¡Mamita! ¡Mírame, mírame ahora!'
Pero todo estaba en silencio - su madre no miraba... se había ido en paz
Estribillo
En la casa de pequeño Jantje, las cortinas estaban cerradas
Hombres negros, sombríos y tristes, iban de un lado a otro apresuradamente
Y llegó un coche negro y llegó un ataúd negro
Finalmente llegó también pequeño Jantje, de cuya ofrenda nadie sabía
Y afuera, sus amiguitos estaban muy serios y tristes juntos
Y se quitaron respetuosamente sus gorras para el féretro de la madre de Jantje