Lintjesregen
Het is weer lintjesregen, de vorstin en haar gemaal
Zijn vandaag weer zeer genegen onderdanen in de zaal
Te behangen met metaal
Ons behaagt het goud te geven aan de hoogste directeur
Die het personeel deed beven met zijn eeuwig slecht humeur
Ook een zeer bekwaam fraudeur
En de zilveren onderscheiding krijgt de adjunct hoofd kommies
Veertig jaar had hij de leiding zonder enig zweetverlies
"Ik ben er niet" was zijn devies
't Brons voor de onderwijzer, de concierge krijgt het tin
De medaille in oud ijzer naar een nijvere boerin
Moeder van een groot gezin
Terwijl de lintjes nederdalen roept een man ver achteraan
Hou je lompen en metalen, ik laat me niet tot ridder slaan
Want ik ben geen onderdaan
Laat mij maar onderaan op jullie ladder staan
Die hele santekraam heeft voor mij afgedaan
Al zink ik in de goot, vernikkel van de kou
Al ben ik uit het lood of staat mijn blik op grauw
Daar wil ik boven staan: ik ben geen onderdaan
Lluvia de medallas
Es una vez más la lluvia de medallas, la reina y su esposo
Hoy están muy dispuestos a colgar medallas a los súbditos en la sala
Nos complace dar el oro al director general
Que hizo temblar al personal con su eterno mal humor
También a un hábil estafador
Y la distinción de plata la recibe el subdirector principal
Que durante cuarenta años estuvo al mando sin perder una gota de sudor
"No estoy disponible" era su lema
El bronce para el maestro, el conserje recibe el estaño
La medalla de hierro viejo para una diligente granjera
Madre de una gran familia
Mientras las medallas caen, un hombre al fondo grita
Guarda tus trapos y metales, no me dejaré nombrar caballero
Porque no soy súbdito
Déjenme estar en la parte inferior de su escalera
Todo ese circo ya no me interesa
Aunque me hunda en la miseria, me congele de frío
Aunque esté desorientado o mi mirada sea sombría
Quiero estar por encima: no soy súbdito