Never Die Young
We were ring-around-the-rosy children
They were circles around the Sun
Never give up, never slow down
Never grow old, never ever die young
Synchronized with the rising Moon
Even with the evening star
They were true love written in stone
Never alone, never that far apart
And we who couldn't bear to believe they might make it
We got to close our eyes
Cut up our losses into doable doses
Ration our tears and sighs
Oh, you could see them on the street on a Saturday night
Everyone used to run them down
They're a little too sweet, they're a little too tight
Not enough tough for this town
Couldn't touch them with a ten-foot pole, no
It didn't seem to rattle at all
They were glued together, body and soul
That much more with their backs up against the wall
Hold them up, hold them up
Never do let them fall
Prey to the dust and the rust and the ruin
That names us and claims us and shames us all
I guess it had to happen someday soon
It wasn't nothing to hold them down
They would rise from among us like a big balloon
Take the sky, forsake the ground
Yes, other hearts were broken
Yeah, other dreams ran dry
But our golden ones sail on, sail on
To another land beneath another sky
(Let other hearts be broken, let other dreams run dry)
But our golden ones sail on, sail on
To another land beneath another sky
Hold them up, hold them up
Never do let them fall
Prey to the dust and the rust and the ruin
That names us and claims us and shames us all
Nooit Jong Sterven
We waren kinderen van ringetjes om de rozen
Ze waren cirkels rond de Zon
Geef nooit op, vertraag nooit
Word nooit oud, sterf nooit jong
Gesynchroniseerd met de opkomende Maan
Zelfs met de avondster
Ze waren ware liefde, in steen geschreven
Nooit alleen, nooit zo ver uit elkaar
En wij die niet konden geloven dat ze het zouden maken
Moesten onze ogen sluiten
Onze verliezen in haalbare doses snijden
Onze tranen en zuchten rationeren
Oh, je kon ze zien op straat op een zaterdagavond
Iedereen rende ze altijd voorbij
Ze zijn een beetje te zoet, ze zijn een beetje te strak
Niet genoeg stoer voor deze stad
Kon ze niet met een tien voet lange stok aanraken, nee
Het leek helemaal niet te schokken
Ze waren aan elkaar gelijmd, lichaam en ziel
Des te meer met hun rug tegen de muur
Houd ze omhoog, houd ze omhoog
Laat ze nooit vallen
Prooi voor het stof en de roest en de verwoesting
Die ons benoemt en ons claimt en ons allemaal beschamd
Ik denk dat het ooit moest gebeuren
Het was niets om ze tegen te houden
Ze zouden uit ons opkomen als een grote ballon
De lucht in, de grond verlatend
Ja, andere harten werden gebroken
Ja, andere dromen raakten op
Maar onze gouden blijven zeilen, zeilen
Naar een ander land onder een andere lucht
(Laat andere harten gebroken zijn, laat andere dromen opdrogen)
Maar onze gouden blijven zeilen, zeilen
Naar een ander land onder een andere lucht
Houd ze omhoog, houd ze omhoog
Laat ze nooit vallen
Prooi voor het stof en de roest en de verwoesting
Die ons benoemt en ons claimt en ons allemaal beschamd
Escrita por: James Taylor