Yume no Hana
いつの日からだろうか
itsunohi kara darou ka
こんな風に上手に
konna fuu ni jyouzu ni
人並みを歩く
hitonami wo aruku
靴を履いたのは
kutsu wo haita no ha
無責任夏の雨
musekaeru natsu no ame
この街に来た頃は
kono machi ni kita koro ha
傘もささないで
kasa mo sasanaide
無邪気に笑ってた
mujyaki ni waratteta
どしゃぶりの現実
doshaburi no genjitsu
ずぶ濡れの心で
zubunure no kokoro de
僕ら震えながら瞼を閉じた
bokura furuenagara mabuta wo tojita
夢の花 想像さえ
yume no hana souzou sae
超えるような色に染まれ
koeru you na iro ni somare
その時まで 涙拭いてゆくのさ
sono toki made namida fuiteyuku no sa
今荒れ果てた日々の中に
ima arehateta hibi no naka ni
ひと握りの種を蒔いた
hitonigiri no tane wo maita
そしていつか強く咲き誇るように
soshite itsuka tsuyoku sakihokoru you ni
自分さえ愛せずに
jibun sae aisezu ni
人を愛せはしない
hito wo aise ha shinai
比べた数だけ汚れてく涙
kurabeta kazu dake yogoreteku namida
雨上がり 朝日に未来を重ねたら
ameagari asahi ni mirai wo kasanetara
見えたような気がした 光の中で
mieta you na ki ga shita hikari no naka de
夢の花 想像さえ
yume no hana souzou sae
超えるような色に染まれ
koeru you na iro ni somare
その時まで 涙拭いてゆくのさ
sono toki made namida fuiteyuku no sa
今歩き出す日々の中に
ima arukidasu hibi no naka ni
自分らしい水を巻こう
jibun rashii mizu wo makou
そしていつか強く咲き誇るように
soshite itsuka tsuyoku sakihokoru you ni
Droombloem
Wanneer is het begonnen
Dat ik zo goed
Tussen de mensen loop
Met schoenen aan
Verantwoordeloos, de zomerse regen
Toen ik in deze stad kwam
Zonder een paraplu
Lachte ik onschuldig
De stortbui van de realiteit
Met een doorweekt hart
Sloten we onze ogen terwijl we trilden
Droombloem, zelfs de verbeelding
Moet kleuren die verder gaan
Tot die tijd veeg ik mijn tranen weg
In deze verwoeste dagen
Plantte ik een handvol zaadjes
En hoop dat ze ooit sterk zullen bloeien
Als ik mezelf niet kan liefhebben
Kan ik niemand liefhebben
Hoe meer ik vergelijk, hoe meer mijn tranen vervuild raken
Na de regen, als ik de toekomst in de ochtendzon zie
Voelde het alsof ik het kon zien, in het licht
Droombloem, zelfs de verbeelding
Moet kleuren die verder gaan
Tot die tijd veeg ik mijn tranen weg
In deze dagen die nu beginnen
Zal ik mijn eigen water geven
En hoop dat ze ooit sterk zullen bloeien