White Light
Vague reflection
To stare back like a ghost
Dropping out
To wake with a bolt
It's all a moment
Everything will pass
Your heart grows
From your mistakes
What's in a number?
27 Years
Not long enough to learn from your tears
Not long enough to live with the fear
That you just mightn't be done before your time
And all of the beauty
All of the pain
Everything borrowed
Won't happen again
And all that's left is love
White light, shine on a prodigy
Not yet, unfinished symphony
I can't breathe
I see what you could've been
You gotta live long enough to learn how to live
Snapshot
A fading polaroid
Of a girl
Too sensitive a soul
This flash is blinding
Your hand over your eyes
Don't wanna see
Can't take the glare
Of all of the beauty
All of the pain
Everything borrowed
Won't happen again
And all that's left is love
White light, shine on a prodigy
Not yet, unfinished symphony
I can't breathe
See what you could've been
You gotta live long enough to learn how to live
Curtain fade into memory
Too young wasted a tragedy
Turn back
Be who you'll only be
When you live long enough to learn how to live
Gotta live long enough to learn how to live
Gotta live long enough to learn how to live
Gotta live long enough to learn how to live
You gotta live long enough to learn how to live
White light, shine on a prodigy
Not yet, unfinished symphony
I can't breathe
See what you could've been
You gotta live long enough to learn how to live
White light, shine on a prodigy
Not yet, unfinished symphony
I can't breathe
See what you could've been
You gotta live long enough to learn how to live
Curtain fade into memory
Too young wasted a tragedy
Turn back
Be who you'll only be
When you live long enough to learn how to live
White light
Witte Licht
Vage reflectie
Die terugstaart als een geest
Uitvallen
Om met een schok wakker te worden
Het is allemaal een moment
Alles zal voorbijgaan
Je hart groeit
Van je fouten
Wat is een nummer?
27 Jaar
Niet lang genoeg om van je tranen te leren
Niet lang genoeg om met de angst te leven
Dat je misschien niet klaar bent voor je tijd
En al die schoonheid
Al die pijn
Alles geleend
Zal niet weer gebeuren
En alles wat overblijft is liefde
Witte licht, schijn op een wonderkind
Nog niet, onvoltooide symfonie
Ik kan niet ademen
Ik zie wat je had kunnen zijn
Je moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Momentopname
Een vervagende polaroid
Van een meisje
Te gevoelig een ziel
Deze flits is verblindend
Je hand voor je ogen
Wil het niet zien
Kan de schittering niet aan
Van al die schoonheid
Al die pijn
Alles geleend
Zal niet weer gebeuren
En alles wat overblijft is liefde
Witte licht, schijn op een wonderkind
Nog niet, onvoltooide symfonie
Ik kan niet ademen
Zie wat je had kunnen zijn
Je moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Gordijn vervaagt in herinnering
Te jong, verspilde een tragedie
Draai terug
Wees wie je alleen zult zijn
Wanneer je lang genoeg leeft om te leren hoe je moet leven
Moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Je moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Witte licht, schijn op een wonderkind
Nog niet, onvoltooide symfonie
Ik kan niet ademen
Zie wat je had kunnen zijn
Je moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Witte licht, schijn op een wonderkind
Nog niet, onvoltooide symfonie
Ik kan niet ademen
Zie wat je had kunnen zijn
Je moet lang genoeg leven om te leren hoe je moet leven
Gordijn vervaagt in herinnering
Te jong, verspilde een tragedie
Draai terug
Wees wie je alleen zult zijn
Wanneer je lang genoeg leeft om te leren hoe je moet leven
Witte licht