395px

Aurelia

The Fall of Every Season

Aurelia

With her empty eyes
And her skin as a disguise
Walks upon the water
The surface won't hold her
And no one will catch her
No one will even dare to take her by her hand
Her poisonous fingers

She dives down
And the further she gets
The more the sense of alienation is dragged out of her core

From the wandering shadows on shore
From the faceless beings
From delusion, from nothing to grasp
From her repulsive shell
She is swimming further down
Towards the black deep

But beyond the abyss she'll never go, now trapped in this infinite space

Climb out, aurelia
Climb out, aurelia
Climb out, aurelia
Climb out, aurelia
Where no one can see you... Where no one can see you

From the hurrying ghosts above sea, from from the faceless beings
From the traitor that lived in her veins
From her repulsive shell
She is swimming further down
Towards the black deep
But beyond the abyss she'll never go
Now trapped in this infinite space

Climb out, aurelia
Where no one can see you
Climb out, aurelia
Where no one can see you
Climb out, aurelia
Where no one can see you

Aurelia

Met haar lege ogen
En haar huid als een vermomming
Wandelt ze over het water
Het oppervlak houdt haar niet
En niemand zal haar vangen
Niemand durft haar zelfs maar bij de hand te nemen
Haar giftige vingers

Ze duikt omlaag
En hoe verder ze komt
Hoe meer het gevoel van vervreemding uit haar kern wordt getrokken

Van de zwervende schaduwen op de oever
Van de gezichtsloze wezens
Van illusie, van niets om vast te pakken
Van haar afschuwelijke schuilplaats
Zwemt ze verder omlaag
Naar de zwarte diepte

Maar voorbij de afgrond zal ze nooit gaan, nu gevangen in deze oneindige ruimte

Klim eruit, aurelia
Klim eruit, aurelia
Klim eruit, aurelia
Klim eruit, aurelia
Waar niemand je kan zien... Waar niemand je kan zien

Van de haastige geesten boven zee, van de gezichtsloze wezens
Van de verrader die in haar aderen leefde
Van haar afschuwelijke schuilplaats
Zwemt ze verder omlaag
Naar de zwarte diepte
Maar voorbij de afgrond zal ze nooit gaan
Nu gevangen in deze oneindige ruimte

Klim eruit, aurelia
Waar niemand je kan zien
Klim eruit, aurelia
Waar niemand je kan zien
Klim eruit, aurelia
Waar niemand je kan zien

Escrita por: Marius Strand