The Legend Of Mother Swan (хун ээжийн домог)
Эрт л урьдын цагт л гэнэ ээ
Хөрст алтан дэлхийн хязгаарт
Хөвөө газар нутагтай
Онгон зэрлүүд байгальтай
Хөлгүй цэнхэр нууранд нь аа
Урин дулаан ирэх цагт л
Холын газраас усны шувууд
Ганганан дүүлэн ниссээр иржээ
Өсөж торнисон үрсээ харан
Өвгөн нуур нь баясан долиголж
Өдөржин наадан цэнгэв гэнэ ээ
Шөнөжин дуулан баясав гэнэ
Их л цаг л өнгөрөв гэнэ ээ
Зуны дунд сар алслав гэнэ
Юутай сайхан аз жаргал вэ
Уйтай хаялан долгино вэ
Ээ ий ээ
Нэг л хун их л гунигтай
Ижлээ хайн тэмүүлэв гэнэ
Эргэн тойронд хэрэн хэсэж
Хайртай хосоо олов гэнэ
Оройтож олдсон тэр л хайранд
Умбан наадан жаргав гэнэ
Орчлон дэлхийг мартан дурлаж
Олон хоногийг элээв гэнэ
Үртэй болсноо ижилдээ дуулган
Үүрд хамт байхаа амлав гэнэ
Өсөж торнисон нуурандаа гэрлэж
Өнө л мөнхөд жаргана гэв
Өндгөн долоон үрс нь мэндэлж
Учиргүй их л баярлав гэнэ
Амьдрал сайхан болов гэнэ ээ
Аз жаргалаар л дүүрэв гэнэ
Ээ ий ээ
Гэгээн өдрийн наран жаргаж
Илч л юугаа хумив гэнэ
Гэрэлт цагаан саран бүүдийж
Үүлэн цаагуур нуугдав гэнэ
Хар л нүдэн хага л хөлдөж
Хахир ихээр хүйтрэв гэнэ
Харзны ус нь тас л аниж
Хамаг дэлхий хагдарч гэнэ
Аян замдаа гарахаар болж л
Үр зулзагаа бүртгэв гэнэ
Өд нь ургаж амжаагүй
Үрс нь их л хичээв гэнэ
Олон нялх дэгдээхэйгээ
Орчлон дэлхийд үлдээх гэж
Далавчин нөмөртөө хумив гэнэ
Өөрийгөө аварч эс чадав гэнэ
Ээ ий ээ
Харах нүднийх нь гал бөхөвч
Нулимс татарсангүй гэнэ
Халуун аминых нь гол тасравч
Харуусал дундарсангүй гэнэ
Харах нүднийх нь гал бөхөвч
Нулимс татарсангүй гэнэ
Халуун аминых нь гол тасравч
Харуусал дундарсангүй гэнэ
Ургаагүй далавчны хойноос
Уйлж л хальсан хун ижий
Унтаа сэрүүний завсар
Бүүвэйлж хоносон хун ижий
Die Legende von Mutter Schwan
Es war einmal in alten Zeiten
An den Grenzen der goldenen Erde
Gab es ein Land mit Ufern
Wo unberührte Natur lebte
In seinem tiefblauen See
Wenn die warme Zeit kam
Kamen die Wasservögel aus der Ferne
Schwebend und elegant flogen sie heran
Um ihre gewachsenen Nachkommen zu sehen
Der alte See freute sich und plätscherte
Den ganzen Tag wurde gefeiert und gelacht
In der Nacht sangen sie voller Freude
Es verging viel Zeit, so sagt man
Der Sommer neigte sich dem Ende zu
Was für ein schönes Glück ist das
Traurig wogte die Welle
Oh ja
Ein Schwan war sehr traurig
Er suchte nach seinem Partner
Umherstreifend in der Umgebung
Fand er seine geliebte Gefährtin
In der späten Stunde fand er diese Liebe
Sie tanzten voller Freude
Vergaßen die Welt und verliebten sich
Verbrachten viele Tage zusammen
Und sangen von ihrem Nachwuchs
Sie schworen, für immer zusammen zu sein
In ihrem gewachsenen See zu heiraten
Es wurde gesagt, dass sie ewig glücklich sein würden
Sieben Eier wurden gelegt
Und sie freuten sich unermesslich
Das Leben wurde schön, so sagt man
Es war voller Glück
Oh ja
Die Sonne ging an einem klaren Tag unter
Das Licht schwand, so sagt man
Der strahlend weiße Mond verblasste
Versteckte sich hinter den Wolken
Die dunklen Augen froren ein wenig
Es wurde bitter kalt, so sagt man
Das Wasser des Sees fror fest
Die ganze Welt zerbrach, so sagt man
Um sich auf den Weg zu machen
Wurde das Küken gezählt, so sagt man
Die Federn waren noch nicht gewachsen
Die Küken bemühten sich sehr, so sagt man
Um viele kleine Küken
In der Welt zu lassen
Zogen sie ihre Flügel schützend an sich
Konnten sich selbst nicht retten, so sagt man
Oh ja
Die Flamme in seinen Augen erlosch
Die Tränen trockneten nicht, so sagt man
Obwohl das Herz des Lebens zerbrach
Wurde die Traurigkeit nicht weniger, so sagt man
Die Flamme in seinen Augen erlosch
Die Tränen trockneten nicht, so sagt man
Obwohl das Herz des Lebens zerbrach
Wurde die Traurigkeit nicht weniger, so sagt man
Hinter den ungeflügelten Federn
Weinte die Schwanenmutter
In der Zwischenzeit des Schlafes
Blieb die Schwanenmutter wie ein Wiegenlied.
Escrita por: Dashdondog Bayarmagnai, Enkhsaikhan Batjargal, Galbadrakh Tsendbaatar, Nyamjantsan Galsanjamts, Temuulen Naranbaatar