395px

Corazones Maestros

The Junkers

Mistrzowskie Serca

Takich twardzieli chyba dziś już nie ma
W płonących oczach ci faceci mieli zło
Gdy krew płynęła strugami po policzkach
Kości pękały gdy padał każdy cios
Za marne grosze walcząc do upadłego
Ich ciała padały na ring
Lecz dumne serca nakazywały wstawać
Unosić pięści nadal się bić

Jak gladiatorzy stawali na wyzwanie
I wyruszali aby śmierci napluć w twarz
Bez lęku w oczach z bólem na twarzach
Mistrzowskie serca pięści jak głaz

Tamci twardziele chyba już nie powrócą
Odeszła w przeszłość ich duma, siła, moc
Mordercza walka odbierająca oddech
żąDza zwycięstwa wkładana w każdy cios
Na skrzydłach chwały do alei zwycięstwa
Pozostał po nich tylko ich odwagi blask
Pamięć o bitwach nie wiarygodnych rundach
Szacunek za to co pokazali nam

Jak gladiatorzy stawali na wyzwanie
I wyruszali aby śmierci napluć w twarz
Bez lęku w oczach z bólem na twarzach
Mistrzowskie serca pięści jak głaz

Corazones Maestros

Ya no hay tipos duros como esos hoy
En los ojos ardientes, esos hombres tenían maldad
Cuando la sangre fluía a chorros por las mejillas
Los huesos se rompían con cada golpe
Luchando hasta el final por unas monedas miserables
Sus cuerpos caían en el ring
Pero sus orgullosos corazones ordenaban levantarse
Levantar los puños y seguir peleando

Como gladiadores aceptaban el desafío
Y partían para escupirle a la muerte en la cara
Sin miedo en los ojos, con dolor en los rostros
Corazones maestros, puños como rocas

Esos tipos duros probablemente no regresarán
Su orgullo, fuerza y poder se han ido al pasado
Una lucha asesina que te quita el aliento
El deseo de victoria puesto en cada golpe
En las alas de la gloria hacia el paseo de la victoria
Solo queda de ellos el resplandor de su valentía
El recuerdo de batallas en rondas increíbles
Respeto por lo que nos mostraron

Como gladiadores aceptaban el desafío
Y partían para escupirle a la muerte en la cara
Sin miedo en los ojos, con dolor en los rostros
Corazones maestros, puños como rocas