La Luna
Sí, sí
Una vez más
¿Cómo dice?
Por el brillo de mis ojos sé que sientes el anhelo
De enredarme con tu boca y terminar con mi desvelo
Por mi techo va la Luna, por tu voz mi pensamiento
Por mi ser las sensaciones que congelan este tiempo
Por el aire de la noche ya te sabes en mis sueños
No hace falta que te diga mucho más
Solo quiero regalarte las caricias de la lluvia
Solo déjame abrigarte con la arena de las duñas
Solamente estoy pidiendo que te quedes un segundo
Y que aquí, por un instante, nos olvidemos del mundo
Sí, sí
Una vez más
Desde la casa de la cumbia
Si me dejas esta noche aquí a tu lado, yo me quedo
Brillará por tus palabras cada Sol de mi universo
Por la voz de tu mirada es que yo puedo darme cuenta
De que esperas un descuido por dejar tu puerta abierta
Por el aire de la noche ya te sabes en mis sueños
No hace falta que te diga mucho más
Solo quiero regalarte las caricias de la lluvia
Solo déjame abrigarte con la arena de las duñas
Solamente estoy pidiendo que te quedes un segundo
Y que aquí, por un instante, nos olvidemos del mundo
Sí, sí
Una vez más
Desde la casa de la cumbia
De Maan
Ja, ja
Nog een keer
Wat zeg je?
Door de glans van mijn ogen weet ik dat je verlangt
Om me te verstrikken met je mond en mijn onrust te beëindigen
Door mijn dak gaat de Maan, door jouw stem mijn gedachten
Door mijn wezen de sensaties die deze tijd bevriezen
Door de lucht van de nacht weet je al dat je in mijn dromen bent
Het is niet nodig dat ik je nog veel meer vertel
Ik wil je alleen de strelingen van de regen geven
Laat me je gewoon verwarmen met het zand van de duinen
Ik vraag alleen maar dat je een seconde blijft
En dat we hier, voor een moment, de wereld vergeten
Ja, ja
Nog een keer
Vanuit het huis van de cumbia
Als je me deze nacht hier naast je laat, blijf ik
Elke Zon van mijn universum zal stralen door jouw woorden
Door de stem van jouw blik kan ik me realiseren
Dat je wacht op een moment van onoplettendheid omdat je deur openstaat
Door de lucht van de nacht weet je al dat je in mijn dromen bent
Het is niet nodig dat ik je nog veel meer vertel
Ik wil je alleen de strelingen van de regen geven
Laat me je gewoon verwarmen met het zand van de duinen
Ik vraag alleen maar dat je een seconde blijft
En dat we hier, voor een moment, de wereld vergeten
Ja, ja
Nog een keer
Vanuit het huis van de cumbia
Escrita por: Juan José Vasconcellos