Sabine's Gezicht
ik richt me gapend op en staar naar het theater
de letters van haar naam weerspiegeld in de Amstel
gerimpeld als de afdruk van haar laken in mijn
linkerzij
Sabine's gezicht, onopgemaakt en haast onwezelijk voor
mij
Sabine's gezicht, ongunstig belicht door de morgenzon
en onweerstaanbaar in de stenen woestenij
roem maakt dat een vrouw een stad bekijkt van achter
ramen
gejuich brengt geen mens samen met een ander
dwingt haar naar de kring en plaatst haar naast de
maatschappij
Sabine's gezicht, onopgemaakt en haast onwezelijk voor
mij
Sabine's gezicht, ongunstig belicht door de morgenzon
en onweerstaanbaar in de stenen woestenij
El Rostro de Sabine
Me levanto bostezando y miro fijamente al teatro
las letras de su nombre reflejadas en el Amstel
arrugadas como la huella de su sábana en mi
costado izquierdo
El rostro de Sabine, sin maquillaje y casi irreal para
mí
El rostro de Sabine, desfavorablemente iluminado por el sol de la mañana
y irresistible en la desolación de piedra
la fama hace que una mujer observe una ciudad desde detrás
de ventanas
los aplausos no unen a las personas con otras
la obligan a unirse al grupo y la colocan junto a la
sociedad
El rostro de Sabine, sin maquillaje y casi irreal para
mí
El rostro de Sabine, desfavorablemente iluminado por el sol de la mañana
y irresistible en la desolación de piedra