Sunovrat
eno rulje tiraninu kliče
eno roblja peva o slobodi
prate ritam udaraca bičem
nazireš li kuda ovo vodi
eno pravde kopaju joj oči
urušeno groblje ideala
već je kasno da se naglo koči
propast nam na vrata zakucala
zna sudbina kako biti prgav
šilom bode naduvenu zlobu
stojimo u govnima do grla
da sam umro da se prevrnem u grobu
odavno smislu ni traga ni glasa, nema tu spasa
bezumlje divlja u punoj snazi i gazi, gazi...
misliš da neće al´ sunovrat kreće
ambis nas zove, idemo dole
spremni za hod po žici, stojimo na ivici
ja bih da ćutim al´ jezik palaca
lud uvek najbolje glumi mudraca
ambis nas zove, idemo dole
spremni za hod po žici, stojimo na ivici
hladan vetar brije, tmina kulja
eno smrti naoštrene kose
spava svet u postelji od mulja
spavaj, spavaj, ne probudio se
Caida del sol
eno un tirano grita
eno un esclavo canta sobre la libertad
siguiendo el ritmo de los golpes del látigo
¿ves hacia dónde nos lleva esto?
la justicia está ciega
el cementerio de ideales derrumbado
es demasiado tarde para frenar bruscamente
la perdición ha llamado a nuestra puerta
el destino sabe cómo ser arrogante
pincha con aguijón la malicia hinchada
estamos hasta el cuello en mierda
preferiría estar muerto y dar vueltas en mi tumba
hace tiempo que no hay rastro ni voz de sentido, no hay salvación aquí
la locura salvaje está en pleno poder y avanza, avanza...
crees que no sucederá pero la caída del sol comienza
el abismo nos llama, vamos hacia abajo
listos para caminar por la cuerda, estamos en el borde
quiero callar pero la lengua arde
el loco siempre actúa como sabio
el abismo nos llama, vamos hacia abajo
listos para caminar por la cuerda, estamos en el borde
el viento frío sopla, la oscuridad se cierne
ahí están las afiladas guadañas de la muerte
el mundo duerme en una cama de lodo
duerme, duerme, no se ha despertado