El Espectáculo de Las Marionetas (Metal)
Dos sombreros altos
Ojos como clavos
Me vieron perdida con pasos errados
¿Estás sola, muñeca? Ven, no temas más
Hay un mundo brillante que puedes tocar
Promesas de estrellas, de risas, de luz
Y yo que no entiendo la verdad ni la cruz
Me tomaron la mano, sin ruido, sin voz
Y me alejé del hogar, sin un adiós
¡Pasen y vean el asombro sin igual!
¡La niña de madera que aprendió a caminar!
No ríe, no llora, no sueña jamás
Pero baila tan lindo, sin voluntad
Geppetto dormía, no escuchó mi partir
No oyó los pasos que iban a fingir
Es por tu bien, dijeron con risa
Y me vendieron la dicha hecha ceniza
Me vistieron de flor, pintaron mis labios
¡Sonríe, pequeña! Pronto serás sabio
Pero yo solo siento madera y error
Una niña vacía con serenidad y dolor
¡Mírenla girar, sin decir que no!
¡Mírenla saltar, sin saber quién sos!
¡Pinocho la bella, sin voz ni razón!
La estrella de un circo sin compasión
En el cartel dice: La más hermosa del mundo
Pero nadie pregunta si siento o si dudo
Mi cuerpo se dobla, mi mente no está
¿Dónde quedó el hogar? ¿Dónde papá?
¡Aplaudan, señores! ¡No pidan verdad!
¡Ella es de madera, no puede llorar!
¡Pinocho sonríe, su alma no está!
¡Es solo un juguete que quiere escapar!
Het Marionettenspel (Metal)
Twee hoge hoeden
Ogen als spijkers
Zagen me verloren met verkeerde stappen
Ben je alleen, pop? Kom, vrees niet meer
Er is een stralende wereld die je kunt aanraken
Belofte van sterren, van lachen, van licht
En ik die de waarheid of het kruis niet begrijp
Ze namen mijn hand, zonder geluid, zonder stem
En ik verliet het huis, zonder een afscheid
Kom en zie het ongeëvenaarde wonder!
Het houten meisje dat leren lopen kon!
Ze lacht niet, huilt niet, droomt nooit meer
Maar ze danst zo mooi, zonder wil
Geppetto sliep, hoorde mijn vertrek niet
Hoorde de stappen die gingen doen alsof
Het is voor je eigen bestwil, zeiden ze met een lach
En ze verkochten me het geluk, gemaakt van as
Ze kleedden me in bloemen, schilderden mijn lippen
Glunder, kleintje! Binnenkort ben je wijs
Maar ik voel alleen hout en fout
Een leeg meisje met sereniteit en pijn
Kijk haar draaien, zonder te zeggen dat ze niet wil!
Kijk haar springen, zonder te weten wie je bent!
Pinokkio de mooie, zonder stem of rede!
De ster van een circus zonder medelijden
Op het bord staat: De mooiste van de wereld
Maar niemand vraagt of ik voel of twijfel
Mijn lichaam buigt, mijn geest is niet hier
Waar is het huis gebleven? Waar is papa?
Applaudisseer, heren! Vraag niet om de waarheid!
Ze is van hout, kan niet huilen!
Pinokkio glimlacht, haar ziel is er niet!
Het is gewoon een speelgoed dat wil ontsnappen!
Escrita por: Karen Jiselvania Giron García / Daniel Medrano Marta