395px

Audrey

Thomas Pradeau

Audrey

Audrey faudrait que tu le lâches.
Faut pas que tu nous gâches.
Que t'en ai rien a faire.
Audrey, je sais je fais tâche dans ton équipage.
Et a quoi je sers.
Audrey, l'amour ça fait mal
L'amour ça rend mule
L'amour ça s'emmêle.
Si belle, elle baigne ses pinceaux
Dans les aquarelles de mon inconnu.
Audrey, je sais bien je suis pas roi.
Je n'ai pas vraiment de toit.
Je ne vis pas sur la terre.
Tu sais si on veut on voit.
S'il te plait essaye moi.
Je suis peut-être à tes airs.
Audrey, l'amour ça transpire.
Les murs se transforment dans ton atmosphère.
Et l'air qui m'inspire ces mots.
A deux pas de l'enfer.
A deux pas de ma rue.
Audrey, je termine sur ces lettres.
Les lignes de ton être.
Les vignes sur tes lèvres.
J'épouserais ta silhouette.
Sur une cigarette.
Dans le coin d'un rêve.
Faudrait que tu le lâches.
Faut pas que tu nous gâches.

Audrey

Audrey, je moet hem loslaten.
Je moet ons niet verpesten.
Dat je je er niets van aantrekt.
Audrey, ik weet dat ik niet in jouw team pas.
En wat doe ik hier.
Audrey, de liefde doet pijn.
De liefde maakt je blind.
De liefde raakt in de knoop.
Zo mooi, ze doopt haar kwasten
In de aquarellen van mijn onbekende.
Audrey, ik weet dat ik geen koning ben.
Ik heb niet echt een thuis.
Ik leef niet op de aarde.
Je weet, als je wilt, zie je het.
Alsjeblieft, probeer mij eens.
Misschien ben ik wel jouw type.
Audrey, de liefde zweet.
De muren veranderen in jouw sfeer.
En de lucht die me deze woorden geeft.
Twee stappen van de hel.
Twee stappen van mijn straat.
Audrey, ik eindig met deze letters.
De lijnen van jouw wezen.
De wijnranken op je lippen.
Ik zou jouw silhouet trouwen.
Bij een sigaret.
In de hoek van een droom.
Je moet hem loslaten.
Je moet ons niet verpesten.

Escrita por: