De La Calle Al Cielo
Aquí los días mueren, se olvidan siempre
En este lugar del mundo, la calle de la verdad
Como hojas de un viejo árbol
Que hace mucho que han caído
Empujadas por el tiempo y el azar
Vivir con la dureza que da una vida
Que pierde y sigue sin más
Sin esperar nada de nadie
Ahogada en la soledad
No hay ya besos ni cariño
Solo queda caridad
Olvidado en este mundo
Sin nada por qué luchar
Yo sé que cada vez
Es más profundo el mar
Donde ahogas tu desdén
Y muere tu verdad
Los sueños vienen y van
Pero el recuerdo queda
Todo empieza, todo acaba
Solo llega, solo pasa
Aunque te duela y te gane
Mirar al miedo a la cara
No hay que perder la esperanza
De poder volver otra vez a sonreír
Aún queda vida en ti
Lejos de esta prisión
Donde perdiste la fe del corazón
Vuelve al camino a vencer
Y no te rindas por miedo
De la calle al cielo
Vuelve al camino a vencer
Este es tu último duelo
De la calle al... cielo
Van de Straat naar de Hemel
Hier sterven de dagen, altijd vergeten
In deze plek van de wereld, de straat van de waarheid
Als bladeren van een oude boom
Die al lang zijn gevallen
Geduwd door de tijd en het toeval
Leven met de hardheid die een leven geeft
Dat verliest en verdergaat zonder meer
Zonder iets van iemand te verwachten
Verdrinkt in de eenzaamheid
Er zijn geen kussen of genegenheid meer
Er blijft alleen naastenliefde over
Vergeten in deze wereld
Zonder iets om voor te vechten
Ik weet dat elke keer
De zee dieper is
Waarin je je minachting verdrinkt
En je waarheid sterft
Dromen komen en gaan
Maar de herinnering blijft
Alles begint, alles eindigt
Het komt alleen, het gaat alleen
Ook al doet het pijn en wint het je
Kijk de angst recht in de ogen
Verlies de hoop niet
Om weer te kunnen glimlachen
Er is nog leven in jou
Ver weg van deze gevangenis
Waar je het geloof van je hart verloor
Ga terug naar de weg om te overwinnen
En geef niet op uit angst
Van de straat naar de hemel
Ga terug naar de weg om te overwinnen
Dit is je laatste strijd
Van de straat naar... de hemel