La Señorita Aseñorada
Esta era una vez
Una Señorita
Con sombrero blanco
Y muchos botones
Y esa señorita
Tan aseñorada
Nunca se reía
Y siempre lloraba
Pasó un caminante
¿Por qué lloras Niña?
Porque ya no tengo
Lo que antes tenía
¿Pero qué tenías?
Tenía una rana
Que todas las noches
Cro-Cro-Cro cantaba
¿Dónde está la rana?
Se fue a la laguna
¿Y esa lagunita?
Esta llena de agua
¿Y dónde está el agua?
Se fue por el rio
¿Y el agua del río?
Hasta el mar llegaba
Pobre señorita
De sombrero blanco
Pobre señorita
Tan aseñorada
Yo te doy mi mano
Que es como una rana
Y mi amor te doy
Puro como el agua
Y si quieres siempre
Te puedo cantar
Cro-Cro por la noche
Como aquella rana
Y el buen caminante
Puesto en cuatro patas
Se puso a cantar
Cro-Cro como rana
Y esta señorita
Tan aseñorada
Miró al caminante
Y ya no lloraba
Y le dio la mano
Mientras lo miraba
Y olvidó el cro cro y olvidó la rana
Y esta señorita
De sombrero blanco
Con su caminante
Se reía tanto
Y esta señorita
De sombrero blanco
Con su caminante
Se reía tanto
Que se le cayeron
Todos los botones
Y ya se acabo el cuento
Señoras, señores
De Aardige Mevrouw
Er was eens
Een Mevrouw
Met een witte hoed
En veel knopen
En die mevrouw
Zo keurig
Lachte nooit
En huilde altijd
Er kwam een wandelaar
Waarom huil je, Meisje?
Omdat ik niet meer heb
Wat ik vroeger had
Maar wat had je dan?
Ik had een kikker
Die elke nacht
Kwak-Kwak-Kwak zong
Waar is de kikker?
Die ging naar de vijver
En die vijver?
Die is vol met water
En waar is het water?
Dat ging via de rivier
En het water van de rivier?
Bereikte de zee
Arme mevrouw
Met de witte hoed
Arme mevrouw
Zo keurig
Ik geef je mijn hand
Die is als een kikker
En mijn liefde geef ik je
Puur als het water
En als je wilt
Kan ik altijd zingen
Kwak-Kwak 's nachts
Zoals die kikker
En de goede wandelaar
Op handen en knieën
Begon te zingen
Kwak-Kwak als een kikker
En deze mevrouw
Zo keurig
Kijk naar de wandelaar
En huilde niet meer
En ze gaf hem haar hand
Terwijl ze hem aankeek
En vergat het kwak kwak en vergat de kikker
En deze mevrouw
Met de witte hoed
Met haar wandelaar
Lachte zo hard
En deze mevrouw
Met de witte hoed
Met haar wandelaar
Lachte zo hard
Dat al haar knopen
Eraf vielen
En het verhaal is afgelopen
Dames en heren