A Primavera Das Flores
Meu bem, se não te importas tanto assim
Do mesmo jeito que eu mesmo aprendi
As mesmas flores que te escondi
Guardei pra mim
E estamos próximos do fim.
Veja que a primavera renasceu
E aquele medo que te escondeu
Foi responsável por, tempos atrás,
Sofrimento e desilusão
E é tudo coisa sem razão.
Às vezes eu fico triste sem ver você
Mais fácil acostumar sem sonhos
Que chorar sem você pra me abraçar.
Eu lembro do seu rosto e me sinto bem
O que faço com meu gosto de te querer?
Tudo bem, minha alegria é ver você.
De Lente van de Bloemen
Mijn lief, als je je er niet zo druk om maakt
Op dezelfde manier zoals ik het leerde
Dezelfde bloemen die ik voor je verstopte
Heb ik voor mezelf bewaard
En we zijn dicht bij het einde.
Kijk, de lente is weer geboren
En die angst die je verstopte
Was verantwoordelijk voor, een tijd geleden,
Lijden en teleurstelling
En het is allemaal onzin.
Soms ben ik verdrietig zonder jou te zien
Makkelijker om te wennen zonder dromen
Dan te huilen zonder jou om me heen.
Ik herinner me je gezicht en voel me goed
Wat moet ik doen met mijn verlangen naar jou?
Het is goed, mijn vreugde is jou te zien.