395px

Dollie Daffer

Tineke Schouten

Dollie Daffer

Ik ben op weg naar mijn vlam in Parijs
Het drukke verkeer brengt mij niet van de wijs
Ik rij op de A2 in mijn gammele Daffie
Een hand op mijn pokie, in de ander een saffie

Ik stuur met mijn knieen, een voet op de rem
Achter mij een file, ik rij iedereen klem
Een chauffeur van een truck wees naar mij op zijn hoofd
Toen ik hem met mijn koekblik de berm inschoof

Gehuld in een roetwolk kom ik aangesjeesd
Zien ze me komen dan roepen ze bevreesd:
"D'r af, d'r af, d'r af, ga gauw die snelweg af
Want daar komt Dollie voorbij in d'r Daf!"
Al is mijn wagen een ouwe bak roest
Hij bracht mij nog altijd waar ik wezen moest

De weg naar Parijs is zo eindeloos lang
In mijn vehikel met zo'n slakkengang
Dus neem ik drie lifters mee bij Oudenrijn
Geen plaats voor bagage: stuur 't maar na met de trein!

Mijn raampie wijd open, de tocht langs mijn nek
Ik draai al fluitend een zware shag
Ik toeter en foeter naar elke chauffeur
En naar een dame met een slip uit de deur
Met knipperende lichten kom ik aangesjeesd

Zien ze me komen dan roepen ze bevreesd:
"D'r af, d'r af, d'r af, ga gauw die snelweg af
Want daar komt Dollie voorbij in d'r Daf!"
Al is mijn wagen een ouwe bak roest
Hij bracht mij nog altijd waar ik wezen moest

We staan met zijn vieren nu, vlak bij Lyon
Bij een hopie schroot in de brandende zon
Ik sloeg met mijn Daf zes keer over de kop
Er kwam een vlam in de pijp en hij hield er mee op

D'r af, d'r af, d'r af, ze is de snelweg af
Nooit meer komt Dollie voorbij in die Daf!
Voor elke chauffeur is dat reuze goed
Want die komt weer veilig waar 'ie wezen moet...

Dollie Daffer

Estoy camino a mi amor en París
El tráfico pesado no me desconcierta
Voy por la A2 en mi viejo Daffie
Una mano en mi pokie, en la otra un saffie

Giro con mis rodillas, un pie en el freno
Detrás de mí hay un embotellamiento, voy bloqueando a todos
Un conductor de un camión me señaló con la cabeza
Cuando lo empujé al arcén con mi lata de galletas

Envuelto en una nube de humo llego a toda velocidad
Cuando me ven venir, gritan temerosos:
¡Fuera, fuera, fuera, sal rápido de la autopista
Porque ahí viene Dollie en su Daf!
Aunque mi coche sea una vieja chatarra oxidada
Siempre me llevó a donde debía ir

El camino a París es tan interminable
En mi vehículo a paso de tortuga
Así que llevo a tres autoestopistas en Oudenrijn
No hay lugar para el equipaje: ¡envíenlo en tren!

Mi ventana abierta de par en par, el viento en mi cuello
Fumando un cigarrillo pesado mientras silbo
Toco la bocina y maldigo a cada conductor
Y a una dama con la falda por la puerta
Llego a toda velocidad con las luces intermitentes

Cuando me ven venir, gritan temerosos:
¡Fuera, fuera, fuera, sal rápido de la autopista
Porque ahí viene Dollie en su Daf!
Aunque mi coche sea una vieja chatarra oxidada
Siempre me llevó a donde debía ir

Ahora somos cuatro, cerca de Lyon
Junto a un montón de chatarra bajo el sol ardiente
Di seis vueltas con mi Daf y volqué
Salió una llama del tubo y se apagó

¡Fuera, fuera, fuera, ella se salió de la autopista
Nunca más Dollie pasará con ese Daf!
Para cada conductor eso es genial
Porque llegará de nuevo seguro a donde debe ir...

Escrita por: