Hamster
Bij de dierenarts in de stadspraktijk
Zat 'ie te wachten met een doosje in zijn handen
Met daarin het vochtig bruine hamsterlijk
Hij knijpt zijn ogen toe waarin de tranen branden
Vandaag nog had 'ie met zijn kleine vriend gespeeld
Had 'ie zijn boterham met hagelslag met hem gedeeld
Had 'm gestreeld over zijn vale bruine vacht
En sliep 'ie bij 'm op zijn kamer, nog vannacht
Hij had het heus wel aangevoeld
Maar zijn vader zou het zelf nog wel eens leren
Dat je niet schamper lachen moet
Omdat het pijn doet
Als je een doodgewone hamster laat cremeren
Gisteren nog had 'ie 'm weer iets nieuws geleerd
Kon met twee pootjes aan een koordje blijven hangen
En af en toe at 'ie met boordevolle wangen
Hij had het allemaal van dichtbij bestudeerd
Hij had zorgvuldig elke dag de bak verschoond
Bewaarde elk blaadje sla dat over was;
Al had zijn vader dikwijls pesterig gehoond:
"Stop dat beessie vol, joh
Dat komt met Kerstmis goed van pas!"
Hij had het heus wel aangevoeld
Maar zijn vader zou het zelf nog wel eens leren
Dat je niet schamper lachen moet
Omdat het pijn doet
Als je een doodgewone hamster laat cremeren
Nu zit 'ie hier met zijn kostbaarste bezit
Hij drukt wanhopig de doos tegen zich aan
Daar komt 'ie aan, die vreemde dokter in het wit
Die zegt: "Joh, geef me die dode hamster maar"
Hij zegt verlegen: "Cremeert u hem al morgen?
Wilt u vannacht dan nog heel goed voor hem zorgen?"
Hij onderdrukt een harde snik, maar
Achter zich hoort 'ie het gehik en het gelach
Dat nauw'lijks werd verborgen...
Hij had het heus wel aangevoeld
Maar die mensen zouden het zelf nog wel eens leren
Dat je niet schamper lachen moet
Omdat het pijn doet
Als je je beste vriendje laat cremeren...
Hamster
En la clínica veterinaria de la ciudad
Estaba esperando con una caja en sus manos
Con el húmedo y marrón cuerpo de hámster dentro
Aprieta los ojos donde arden las lágrimas
Hoy había jugado con su pequeño amigo
Había compartido su sándwich con chispas de chocolate con él
Lo acariciaba sobre su desgastado pelaje marrón
Y durmió con él en su habitación, aún esta noche
Él lo había sentido realmente
Pero su padre aún tendría que aprender
Que no debes reírte con desdén
Porque duele
Cuando dejas incinerar a un simple hámster
Ayer le había enseñado algo nuevo
Podía colgarse de una cuerda con dos patas
Y de vez en cuando comía con las mejillas llenas
Lo había observado todo de cerca
Cambiaba cuidadosamente la caja todos los días
Guardaba cada hoja de lechuga que sobraba;
Aunque su padre a menudo se burlaba de él:
"¡Llena a esa bestia, eh!
¡Será útil para Navidad!"
Él lo había sentido realmente
Pero su padre aún tendría que aprender
Que no debes reírte con desdén
Porque duele
Cuando dejas incinerar a un simple hámster
Ahora está aquí con su posesión más preciada
Presiona desesperadamente la caja contra sí mismo
Ahí viene, ese extraño doctor de blanco
Que dice: "Oye, dame ese hámster muerto"
Él pregunta tímidamente: "¿Lo incinerará mañana?
¿Podría cuidarlo muy bien esta noche todavía?"
Contiene un sollozo fuerte, pero
Detrás de él escucha los sollozos y risas
Que apenas se ocultaban...
Él lo había sentido realmente
Pero esas personas aún tendrían que aprender
Que no debes reírte con desdén
Porque duele
Cuando dejas incinerar a tu mejor amigo...