บางเรื่องเราต้องใช้เวลา
bang reuang rao tong chai wela
เพื่อเรียนรู้มันเป็นอย่างไร
pheu rian ru man pen yang rai
ความเสียใจเรื่องธรรมดา
khwām sia jai reuang tham mada
กว่าจะผ่านพ้นไป
kwa ja phān phon pai
ต้องใช้เวลา
tong chai wela
ร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา
rǒng hai jon mai luean nam tā
ไม่อยากมีลมหายใจ
mai yāk mī lom hāi jai
ใช้เวลา ใช้เวลา
chai wela chai wela
แม้ยังเจ็บ ยังเสียใจ เจ็บจนลุกขึ้นยืนไม่ไหว
mae yang jep yang sia jai jep jon luk khuen yuen mai wai
ทำอะไรก็ร้องไห้ ช่างมันไม่เป็นไร
tam arai go rǒng hai chāng man mai pen rai
แผลที่เจ็บ เกินรับไหว แต่ในสักวันจะจางและหายไป
phlæ thī jep koen rap wai dāi dāi, tae nai sak wan ja jāng lae hāi pai
เมื่อเธอใช้เวลาจนเข้าใจ
muea thoe chai wela jon khao chai
ทุกๆ ครั้งที่ยังมีน้ำตา
thuk thuk khrang thī yang mī nam tā
ปล่อยให้เวลารักษาหัวใจ
bpl̀oy hai wela raksā hua jai
ร้องไห้จนไม่เหลือน้ำตา
rǒng hai jon mai luean nam tā
ไม่อยากมีลมหายใจ
mai yāk mī lom hāi jai
ใช้เวลา ใช้เวลา
chai wela chai wela
แม้ยังเจ็บ ยังเสียใจ เจ็บจนลุกขึ้นยืนไม่ไหว
mae yang jep yang sia jai jep jon luk khuen yuen mai wai
ทำอะไรก็ร้องไห้ ช่างมันไม่เป็นไร
tam arai go rǒng hai chāng man mai pen rai
แผลที่เจ็บ เกินรับไหว แต่ในสักวันจะจางและหายไป
phlæ thī jep koen rap wai dāi dāi, tae nai sak wan ja jāng lae hāi pai
แค่เธอใช้เวลาจนเข้าใจ
khæ thoe chai wela jon khao chai
แม้ยังเจ็บ ยังเสียใจ เจ็บจนลุกขึ้นยืนไม่ไหว
mae yang jep yang sia jai jep jon luk khuen yuen mai wai
ทำอะไรก็ร้องไห้ ช่างมันไม่เป็นไร
tam arai go rǒng hai chāng man mai pen rai
แผลที่เจ็บ เกินรับไหว แต่ในสักวันจะจางและหายไป
phlæ thī jep koen rap wai dāi dāi, tae nai sak wan ja jāng lae hāi pai
เมื่อเธอใช้เวลาจนเข้าใจ
muea thoe chai wela jon khao chai
อดทนให้เวลาพัดพาน้ำตาไป
ot thon hai wela phat phā nam tā pai
แผลที่เจ็บ เกินรับไหว แต่ในสักวันจะจางและหายไป
phlæ thī jep koen rap wai dāi dāi, tae nai sak wan ja jāng lae hāi pai
เมื่อเธอใช้เวลาจนเข้าใจ
muea thoe chai wela jon khao chai
แค่เธอใช้เวลา
khæ thoe chai wela